่วายุโปรยก็เหมือนกับมีจิตใจเป็นของตัวเอง มันส่งเสียงบาดอากาศในตอนที่มันบินไปที่เทียนซ่งหลีอีกครั้งอย่างไม่ชักช้าเมื่อเห็นกระบี่วายุโปรยกำลังตรงมาที่คอของเขา เทียนซ่งหลีก็เบี่ยงคอหลบ แม้ว่ากระบี่วายุโปรยจะแค่เฉียดคอของเขา แต่ปราณกระบี่บนกระบี่ก็ทิ้งรอยแผลเล็กเล็กไว้บนคอของเขาเจี้ยนเฉินร้องเสียดายออกมาอย่างไม่รู้ตัวเมื่อคิดถึงโอกาสอันดีและเทียนซ่งหลีก็หลบมันได้อย่างไม่คาดคิด เขาไม่ได้ขลาดกลัวและใช้พลังจิตวิญญาณในการควบคุมกระบี่วายุโปรย เขาสั่งให้มันบินไปที่เทียนซ่งหลีอีกครั้งเมื่อเห็นกระบี่วายุโปรยกำลังบินมาด้วยตัวของมันเองกลางอากาศ เทียนซ่งหลีก็อดไม่ได้ที่จะร้องออกมาอย่างประหลาดใจในเหตุการณ์ที่เหลือเชื่อนี้“นี่มันลูกเล่นอะไรกัน อาวุธเซียนเคลื่อนที่ด้วยตัวของมันเอง มันบินเองได้เร็วอย่างนั้นได้อย่างไร ? ” เทียนซ่งหลีถามตัวเองอย่างประหลาดใจ ไม่ว่าเขาจะมองมันยังไง เขาก็ไม่เข้าใจ นี่เป็นอะไรที่เหนือขอบเขตความรู้ของเขาภายใต้การควบคุมของเจี้ยนเฉิน กระบี่ก็พุ่งไปทางเทียนซ่งหลีอีกครั้งเทียนซ่งหลีตะโกนออกมาดังในขณะที่พลังเซียนธาตุดินก็ปลดปล่อยออกมาจากร่างของเขาก่อนที่จะรวมอยู่ที่ร่างของเขาเหมือนชุดเกราะ เขายกอาวุธเซียนของเขาขึ้นมา และส่งมันไปที่กระบี่วายุโปรยเจี้ยนเฉินคิดแล้วกระบี่วายุโปรยก็เลี่ยงการโจมตีของเทียนซ่งหลีด้วยการหลบไปด้านข้าง แต่เพราะความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉินที่แตกต่างจากเทียนซ่
