งเขาเพื่อที่จะสลัดคนที่ไล่ตามเขาให้หลุด ในป่ามันง่ายมากกว่าที่จะหลบซ่อนตัว ต้นไม้และหญ้าสูงสามารถช่วยสลัดให้คนไล่ตามหลุดไปได้พวกเขาไล่ตามกันอย่างไม่รู้ตัวมาครึ่งวัน ซึ่งมันคือเวลาเที่ยงวันแล้วในตอนนี้ แดดร้อนแผดเผาถูกบดบังไว้ด้วยท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยเมฆ ทำให้พื้นที่รอบรอบเขามืดขมุกขมัวเทียนซ่งหลีและกลุ่มทหารรับจ้างกำลังพยายามที่จะแกะรอยเท้าของเจี้ยนเฉินที่ผ่านเข้าไปในเทือกเขาสัตว์อสูร แต่ในท้ายที่สุด เขาก็หาไม่เจอเทียนซ่งหลีจ้องอย่างโกรธเกรี้ยวไปที่หญ้าสูงรอบ ๆ เขาด้วยท่าทางที่น่ากลัว ทันใดนั้นเองเขาก็เอาชิ้นกระดาษออกมาจากเสื้อของเขาแล้วพูด “ชิงเดา เอาหมายนี้กลับไปทันทีและจัดกลุ่มมาค้นหาในเทือกเขาสัตว์อสูร”“ครับ นายท่าน!” หนึ่งในชายในกลุ่มเอาหมายมาจากมือของเทียนซ่งหลี และหายไปจากป่า
กระบี่วายุโปรยและขวานปะทะกันอีกครั้งและทำให้เกิดเสียงโลหะกระทบกันดังขึ้นมา หลังจากที่จะโจมตีไป ปราณกระบี่ปริมาณมากที่อยู่บนกระบี่วายุโปรยและพลังเซียนธาตุดินที่อยู่บนขวานก็เริ่มผลักดันกัน จากนั้นก็เกิดคลื่นกระแทกใหญ่กระจายออกไปโดยมีจุดที่อาวุธปะทะกันเป็นศูนย์กลาง เจี้ยนเฉินกระเด็นไปจากแรงกระแทกนี้
กระบี่วายุโปรยระเบิดถอยหลังมาก่อนที่จะหยุดอย่างช้า ๆ มันหยุดอยู่ห่าง 10 เมตรจากที่ที่มันเคยอยู่ มันเริ่มสั่นอย่างแรงก่อนที่จะมีคลื่นปราณกระบี่อีกชุดคลุมกระบี่เอาไว้และมันก็พุ่งออกไปอีกครั้ง“วูซ ! “ในตอนนี้ กระบี
