แตกเช่นกัน“พี่ใหญ่ ! ” จ้าวเสี่ยวไคร้องด้วยความเศร้าก่อนที่จะหันกลับวิ่งเข้าราชาพยัคฆ์ขนทองด้วยความโกรธ พร้อมกับคำราม เขายกกระบี่ยักษ์ขึ้นพยายามที่จะฟันสัตว์ร้าย อย่างไรก็ตามสำหรับราชาพยัคฆ์ขนทองแล้ว การโจมตีของจ้าวเสี่ยวไคก็เหมือนรอยขีดข่วนเพื่อบรรเทาอาการคันและจะไม่ทำอันตรายอันใดเลยต่อสู้กับกลุ่มทหารรับจ้างอัคนี ราชาพยัคฆ์ขนทองใช้เพียงการโจมตีพื้นฐานและการกัด อย่างไรก็ตามกลุ่มทหารรับจ้างอัคนีนั้นไม่มีความสามารถในการต่อสู้และในช่วงเวลาสั้น ๆ สามคนก็ยอมจำนนต่อราชาพยัคฆ์แล้วเหลือเพียง 5 คนที่เหลือในต่อสู้“เจี้ยนเฉินรีบไปเร็วเข้า! อย่าให้ความเสียสละอันมีค่าของเราสูญเปล่า” ฉางหนิงเฟยคำรามเมื่อเห็นเจี้ยนเฉินยังคงยืนอยู่ตรงนั้น“เจี้ยนเฉิน เจ้ากำลังยืนทำอะไรอยู่ตรงนั้น รีบไปเร็ว ๆ ! โปรดจำไว้ว่าเมื่อเจ้าแข็งแกร่งขึ้นในอนาคตกลับมาที่ป่าและฆ่าราชาพยัคฆ์ขนทองตัวนี้และใช้แกนอสูรของมัน!” หูป๋อตะโกนก่อนที่บนส่วนบนของร่างกายของเขาจะถูกกลืนลงกระเพาะของราชาพยัคฆ์ขนทองไป ด้วยตัวยึดที่แน่นหนา ร่างกายที่แข็งแรงของหูป๋อก็ถูกแยกออกเป็นสองส่วนเมื่อราชาพยัคฆ์ขนทองกลืนส่วนบนเมื่อเห็นความตายของหูป๋อ ร่างของเจี้ยนเฉินก็สั่นสะท้านด้วยความโศกเศร้า ขณะมองดูสมาชิกทหารรับจ้างอัคนีที่เหลืออยู่ กัดริมฝีปากของเขาด้วยความหงุดหงิด เขาควบคุมกระบี่วายุโปรยไว้ในมือของเขาและหายเข้าไปในป่าทันทีในใจของเขารู้ว่าแม้ว่าเขาจะ
