งได้บอกให้มันปิดกั้นกลุ่มคนที่อยู่ในเส้นทาง แต่ไม่ได้บอกให้พยัคฆ์ไล่ล่าใครก็ตามที่พยายามหลบหนี ก่อนที่จะมีคำสั่งใด ๆ เพิ่มเติมจะมาจากราชาพยัคฆ์ขนทอง สัตว์อสูรระดับ 4 ที่สมองมีแต่กล้ามนี้จะจ้องมองอย่างช่วยไม่ได้ในขณะที่ครอสหลบหนีไป แม้ว่ามันจะต้องการที่จะไล่ตาม มันก็ไม่กล้าที่จะทำ
ขณะที่กัปตันเคนดัลกำลังจะหายตัวไปในพุ่มไม้ ร่างพร่ามัวสีดำก็ลอยเข้ามาและกระแทกเขาเข้าที่หน้าอกก่อนที่จะตกลงสู่พื้น
ในปฏิกิริยาการตอบสนอง กัปตันเคนดัลเอื้อมมือของเขาออกโดยสัญชาตญาณเพื่อรับสิ่งที่มากระทบเขา ทันทีที่มือของเขาสัมผัสกับวัตถุสีดำ เขาก็เข้าใจว่ามันเป็นอะไรและหน้าซีด ” บัดซบ นี่เป็นลูกของราชาพยัคฆ์ขนทอง” เมื่อถึงจุดนี้ลูกของราชาพยัคฆ์ขนทองก็ไม่ได้เป็นทรัพย์สินที่มีค่าอีกต่อไป แต่กลับกลายเป็นเผือกร้อน ใครก็ตามที่แตะต้องมันจะถูกเผาไหม้
เมื่อเคนดัลตัดสินใจโยนลูกราชาพยัคฆ์ขนทองกลับไป เสียงคำรามที่น่ากลัวก็ได้ยินในขณะที่มีร่างสีดำลอยเข้ามาหาเขาทันที พยัคฆ์ตัวใหญ่ปากเหม็นตบลงบนหน้าอกของเคนดัลทันที
เคนดัลไม่มีเวลาตอบสนอง ครึ่งบนทั้งหมดของร่างกายของเขาอยู่ในปากของราชาพยัคฆ์ขนทองและเขี้ยวที่แหลมคมของมันฝังลึกลงภายในร่างกายเคนดัล เลือดเริ่มพุ่งออกมาจากบาดแผลของเขาเหมือนน้ำพุปกคลุมส่วนบนทั้งหมดของร่างกายด้วยสีแดงเลือด
“อ๊าก ! ” เคนดัลกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดและความโศกเศร้า ช่วงเวลาที่เคนดัลล์ถูกราชาพยัคฆ์ขนทอ
