งกัด เสียงของเขาก็เบาลงเล็กน้อย
” กัปตันเคนดัล!”
” ลุงเคนดัล!”
เมื่อเห็นส่วนบนของร่างของเคนดัลถูกราชาพยัคฆ์ขนทองกัด สมาชิกทุกคนของทหารรับจ้างอัคนีต่างก็จ้องมองด้วยความเกลียดชังไปที่ราชาพยัคฆ์ ขณะที่พวกเขาร้องเสียงแหลม
เสียงกรีดร้องจากหัวใจของทหารรับจ้างอัคนีทั้งหมดมาถึงหูของเจี้ยนเฉินผู้ซึ่งถอนตัวออกจากพุ่มไม้พร้อมกับใบหน้าที่น่ากลัวทันที
เมื่อเห็นว่าเคนดัลซีดด้วยความหวาดกลัวและเสียเลือดจากการกัดส่วนบนสุดของร่างกายของเขา เจี้ยนเฉินส่งเสียงเตือน กระบี่วายุโปรยปรากฏขึ้นในมือขวาของเขาทันทีและระเบิดด้วยพลังลำแสงสีเงินในขณะที่ปราณกระบี่หมุนวนอยู่รอบใบมีด
“หวือ!”
กระบี่หลุดออกจากฝ่ามือของเจี้ยนเฉินราวกับว่าได้กลายเป็นกระบี่อมตะที่ชาญฉลาดและบินไปที่หัวของราชาพยัคฆ์ขนทอง
ในขณะที่กระบี่ที่เต็มไปด้วยปราณกระบี่โดนหัวของพยัคฆ์ มันเพียงแทรกซึมผ่านชั้นของขนเล็ก ๆ ไปได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้นซึ่งไม่ได้สร้างความเสียหายมากนัก
แม้ว่ากระบี่วิญญาณของเจี้ยนเฉินจะแข็งแกร่งกว่าการโจมตีปกติของเขาถึงสิบเท่า แต่ราชาพยัคฆ์ขนทองเป็นสัตว์อสูรระดับ 5 ในเมื่อเจี้ยนเฉินเป็นเพียงแค่เซียนระดับสูงขั้นกลางเท่านั้น การก่อให้เกิดการบาดเจ็บสาหัสเป็นเหตุการณ์ที่นึกไม่ถึง
“โฮก ! ” รู้สึกเจ็บปวดเล็กน้อยบนหัวของมัน ดวงตาของพยัคฆ์เปลี่ยนเป็นสีแดงเข้มเมื่อพวกมันทั้งคู่จ้องไปที่เจี้ยนเฉิน ด้วยพลัง มันจึงฉีกร่างของเคนดัลออกเป็นสอ