ราชาพยัคฆ์ขนทองนั้นเร็วเกินไปในระยะเวลาอันสั้น มันตามพวกเราทันอย่างรวดเร็ว ไปกันเร็ว ๆมิฉะนั้นจะไม่มีโอกาส” เมื่อเห็นเงา เจี้ยนเฉินร้องออกมาด้วยความตกใจเมื่อเห็นรูปร่างของมันก่อนจะกระโดดทันทีโดยไม่ลังเลไปที่พุ่มไม้ใกล้ ๆ
ข้างหน้าพวกทหารรับจ้างจ้าวที่ยังมีชีวิตอยู่และยังมีลมหายใจอยู่ ได้ตกลงไปในกรงเล็บของราชาพยัคฆ์ขนทอง สิ่งที่เหลืออยู่คือทหารรับจ้างคนที่ถือลูกราชาพยัคฆ์ขนทองอยู่
ราชาพยัคฆ์ขนทองเป็นสิ่งที่รับมือได้ยากจริง ๆ ผู้ที่อยู่ในระดับเซียนระดับสูงหรือต่ำกว่านั้นจะไม่สามารถต้านทานแม้แต่การโจมตีครั้งเดียวจากมัน
มือซ้ายของครอสจับลูกราชาพยัคฆ์ขนทองไว้ ขณะที่มือขวาถือกระบี่ที่จ่อคอของลูกราชาพยัคฆ์ขนทองไว้ทำให้เกิดการคุมเชิงกันระหว่างราชาพยัคฆ์ขนทองกับเขา
ราชาพยัคฆ์ขนทองยาว 4 เมตร แต่เนื่องจากความมืดตอนกลางคืนทำให้มองไม่เห็นร่างของราชาพยัคฆ์ขนทองทั้งหมด
“โฮก!” ราชาพยัคฆ์ขนทองคำราม ดวงตาของมันกลายเป็นสีแดงเข้ม จ้องมองไปที่ครอสด้วยแววตาที่โกรธจัด มันไม่กล้าที่จะแสดงท่าทีบุ่มบ่ามเพราะลูกของมันอยู่ในมือของครอส ในฐานะสัตว์อสูรระดับ 5 มันมีความรู้เพียงพอที่จะเข้าใจสถานการณ์
“กลับมา รีบกลับแล้วรีบหนี มิฉะนั้นพวกเราทุกคนจะตายที่นี่” ครอสร้องออกมาด้วยความหวาดกลัวขณะที่เขาจ้องมองราชาพยัคฆ์ขนทอง ร่างกายของเขาสั่นและหน้าผากของเขาก็เปียกโชกไปด้วยเหงื่อ
“อ๋าว ! อ๋าว อ๋าว ! ” ลูกราชาพยัคฆ์ในมือขอ