บนเส้นทางทุกคนสะดุดมากกว่าหนึ่งครั้ง แต่พวกเขาแต่ละคนก็ลุกขึ้นมาจากพื้นอย่างรวดเร็วเมื่อพวกเขาล้มลงและวิ่งต่อไป บางคนตัดสินใจที่จะวิ่งบนกิ่งไม้เพื่อหลีกเลี่ยงหนองน้ำด้านล่าง
หลังจากนั้นครู่หนึ่ง เท้าของเจี้ยนเฉินก็พลันชะงัก
“เจี้ยนเฉิน เจ้ากำลังทำอะไรถึงได้ช้าลง ? เร็วเข้า รีบวิ่งไป” เคนดัลพูดอย่างกังวลใจ
เจี้ยนเฉินไม่ได้พูดแต่ชี้ไปข้างหน้าพวกเขา เคนดัลมองตามไปที่นิ้วของเจี้ยนเฉินชี้ไปที่เห็นเพียงร่างที่พร่ามัวของทหารรับจ้าง 10 คนขึ้นไปอยู่ข้างหน้าพร้อมกับความเหนื่อยล้า
” มันคือกลุ่มทหารรับจ้างจ้าว ” เจี้ยนเฉินกล่าว
ดวงตาของเคนดัลเปล่งประกายด้วยแสงเย็นชาขณะที่เขาคำราม” นั่นคือพวกเขา ทำไมไม่วิ่ง พวกเขากำลังจะทำอะไรจึงยืนอยู่ที่นั่น?”
“พวกเขาไม่สามารถวิ่งได้ทางที่อยู่ข้างหน้าของพวกเขานั้นถูกขวางโดยสัตว์อสูรระดับ 4 ทำไมถึงมีสัตว์อสูรระดับ 4 ที่นี่? ไป ลองอ้อมดู” เจี้ยนเฉินกระโดดไปที่ทางแยกใกล้ ๆ
“โฮก!”
ราชาพยัคฆ์ขนทองคำรามมาจากด้านหลังคราวนี้ใกล้เข้ามากว่าเดิม เสียงคำรามดังมาก มันสั่นสะเทือนเข้าไปในหูของทหารรับจ้างอัคนี ทำให้พวกเขาหูหนวกชั่วขณะหลังจากเสียงคำราม ร่างมหึมาก็ปรากฏขึ้นมาจากทางด้านหลังและมุ่งหน้าไปที่ทหารรับจ้างจ้าว
ไม่นานหลังจากเสียงคำราม สมาชิกของกลุ่มทหารรับจ้างจ้าวต่างก็ล้มลงกับพื้นโดยมีสมาชิกเพียงคนเดียวที่ลอยขึ้นไปในอากาศโดยอยู่ในปากของราชาพยัคฆ์ขนทอง
“ไม่ได้การแล้ว
