นเฉินเลย ทำให้เขาล้ม 5 คนลงอย่างรวดเร็ว กลุ่มทหารรับจ้างที่ติดตามครอสมาจึงร่วงเหมือนแมลงวัน“โฮก ! “เสียงคำรามที่ห่างไกลก่อนหน้านี้ของราชาพยัคฆ์ขนทองกำลังใกล้เข้ามามากขึ้น เมื่อราชาพยัคฆ์ขนทองใกล้เข้ามาด้วยความเร็วสูง สีหน้าของเจี้ยนเฉินเริ่มวิตกกังวลมากขึ้น เมื่อเขามองเคนดัลและพูดว่า “ราชาพยัคฆ์ขนทองกำลังเข้ามาใกล้บริเวณนี้อย่างรวดเร็ว อีกไม่นานก่อนที่มันจะมาถึงที่นี่ กัปตันเคนดัล ไม่ดีที่จะอยู่ที่นี่ รีบไปให้เร็วเคนดัลมองไปที่ร่างชุ่มเลือดของสมาชิกทหารรับจ้างอัคนีและบาดแผลหลายแห่งบนตัวพวกเขา มันเป็นสิ่งที่ดีที่การต่อสู้ไม่ได้ดำเนินต่อไปนาน มิฉะนั้นพวกเขาจะต้องทนทุกข์ทรมานจากการบาดเจ็บล้มตาย“ทุกคนเร็วเข้า รีบหนีไป”ไม่สามารถรักษาบาดแผลของพวกเขา ทุกคนเริ่มพุ่งเข้าป่าอย่างรวดเร็วด้วยความเร็วที่ยอดเยี่ยม แต่เนื่องจากบาดแผลต่าง ๆ ที่พวกเขามี ทำให้การเคลื่อนไหวของพวกเขาไม่ได้รวดเร็วนัก“โฮก ! “เสียงคำรามของราชาพยัคฆ์ขนทองดังขึ้นอีกครั้งและครั้งนี้มันใกล้มาก ในทันใดนั้นทุกคนสามารถได้ยินเสียงราชาพยัคฆ์ขนทองกำลังวิ่งเข้าหาพวกเขา แรงลมที่เกิดขึ้นเพียงพอที่จะทำให้ต้นไม้แบนราบไปกับพื้นสมาชิกทุกคนของทหารรับจ้างอัคนีต่างก็หน้าซีด เมื่อเคนดัลหนีเพื่อเอาชีวิตรอด เขามองไปที่เจี้ยนเฉินแล้วขว้างเข็มขัดมิติของเขาไปให้เขา “เจี้ยนเฉิน เจ้ามีพละกำลังที่แข็งแกร่งที่สุดในหมู่พวกเราทุกคน ดังนั้นโอกาสในการหลบ