จริง ๆ ข้าจะให้เจ้าเป็นผู้นำกลุ่มช่วงหนึ่ง สิ่งเหล่านี้เจ้าจะเป็นคนเสนอและแนะนำ พวกเรามีปัญหาอะไรหรือไม่ ? เคนดัลพูดกับทุกคน“ข้าไม่มีปัญหา ! ““ไม่มีปัญหาเช่นกัน ! ““ข้าก็ไม่มีปัญหาเช่นกัน ! “….การตัดสินใจของเคนดัลทำให้คนอื่น ๆ ตัดสินใจอย่างรวดเร็วโดยที่ไม่มีใครไม่เห็นด้วย ใบหน้าของเจี้ยนเฉินยิ้มกว้างอย่างมากขณะที่เขาพูดว่า ถ้าอย่างนั้น เนื่องจากทุกคนเชื่อมั่นข้า ข้าจะไม่ทำให้ใครผิดหวังแน่นอน ตอนนี้ข้าขอวางแผนสักเล็กน้อยก่อน เสียงของเจี้ยนเฉินหยุดลงอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะพูดว่า งั้นข้าจะเดินไปด้านหน้าขณะที่ทุกคนยังอยู่ในตำแหน่งเดิม หากเราเจอสัตว์อสูรระดับ 3 ให้ข้ารับหน้าก่อนขณะที่คนอื่น ๆ ล้อมมันไว้ เพื่อป้องกันให้ไม่ให้สัตว์อสูรตัวอื่นเข้ามาใกล้ แต่จำเอาไว้ว่าต้องดูแลชีวิตตัวเองก่อนตราบเท่าที่สัตว์อสูรตัวอื่นไม่มาแทรกแซงการต่อสู้ของข้า นั่นก็เพียงพอแล้วเมื่อพวกเขาได้ยินแผนของเจี้ยนเฉิน ทุกคนก็มองหน้ากันด้วยความสงสัย พวกเขารู้สึกอยากรู้เกี่ยวกับแผนนี้ สำหรับการให้เซียนระดับสูงขั้นกลางต่อสู้กับสัตว์อสูรระดับ 3 ด้วยตัวเอง ? แผนเช่นนี้ฟังดูน่ารังเกียจเพราะพวกเขาทุกคนต้องจริงจังเมื่อเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรระดับ 3หลังจากที่ทานอาหารเช้าเสร็จ ทุกคนเก็บข้าวของเสร็จแล้วมุ่งหน้าไปยังส่วนลึกของเทือกเขาสัตว์อสูร อย่างไรก็ตามครั้งนี้เจี้ยนเฉินเป็นคนจัดกลุ่มด้วยตัวเองด้วยการให้เว้นระยะห่างแต่ละคน 10
