เมตร ไม่มีสมาชิกคนใดในกลุ่มที่ปล่อยจิตสังหารขณะเดินทางทำให้ดึงดูดสัตว์อสูรระดับ 1 เข้ามา แต่การเดินทางพวกเขาก็ยังเดินรุดหน้าต่อไปอย่างรวดเร็ว พวกเขาไม่ปล่อยให้เสี่ยวเต๋าหรือคนอื่น ๆ ได้ต่อสู้กับสัตว์อสูร และปล่อยให้เซียนระดับสูงเป็นผู้จัดการสัตว์อสูรระดับ 1ในขณะที่กลุ่มยังคงเดินเข้าไปในป่า กลิ่นที่น่ารังเกียจก็ยิ่งมากขึ้นเรื่อย ๆ ขณะที่เห็นหนองน้ำเข้ามาในสายตาของพวกเขา พืชและแมลงที่เป็นพิษทุกชนิดก็ปรากฏออกมาให้เห็น บางครั้งพวกเขาก็ยังคงเห็นสัตว์อสูรออกมาจากที่ไหนสักแห่งบนเส้นทาง ทุกคนใส่ใจกับสภาพแวดล้อมมาก ในขณะที่เสียงสั่นสะเทือนที่ใต้ฝ่าเท้า พวกเขาจึงยิ่งระมัดระวังมากขึ้น เมื่อมาถึงที่หมายก็เห็นสัตว์อสูรสองตัวต่อสู้กัน โดยที่สัตว์อสูรระดับ 1 เริ่มน้อยลง แน่นอนว่าที่เขาเห็นเป็นสัตว์อสูรระดับ 2 ซะส่วนมากในเวลานั้นหูของเจี้ยนเฉินก็กระดิกและทันใดนั้นเขาก็หยุดเดินพร้อมกับยกมือส่งสัญญาณให้คนในกลุ่มที่อยู่ด้านหลังเมื่อเห็นการเคลื่อนไหวของเจี้ยนเฉิน ทุกคนในกลุ่มก็หยุดและมองไปรอบ ๆ อย่างกังวลใจ แม้ว่าเจี้ยนเฉินจะย้ำซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่า ตราบใดที่ไม่เจอสัตว์อสูรระดับ 3 พร้อมกัน 3 ตัว พวกเขาก็จะไม่เป็นอันตราย แต่ทุกคนก็ยังคงกลัวอยู่ ท้ายที่สุดสัตว์อสูรพวกเขาต้องเผชิญนั้นเป็นสัตว์อสูรระดับ 3 แทนที่จะเป็นสัตว์อสูรระดับ 2 แม้ว่าจะเป็นระดับเดียวกันแต่มันก็ยังคงแตกต่างกัน ความแตกต่างระหว่างระดับ 2
