่านี้ก็ไม่ได้เกิดบ่อยครั้ง ในช่วงเวลานี้เจี้ยนเฉินอยู่ในเทือกเขาสัตว์อสูร เขาไม่ได้เจอสัตว์อสูรระดับ 4 เลยในขณะที่อยู่รอบนอกของภูเขา เต็มที่คือสัตว์อสูรระดับ 3 และมันก็เกิดขึ้นยากเช่นกันข้อมูลเหล่านี้เป็นสิ่งที่พวกเรารู้กันทุกคนและในตอนนี้เราก็ยังไม่เจอเหตุการณ์ดังกล่าวที่คนอื่นเคยเจอ เอาล่ะ เคนดัลเองก็หยุดพูด มันจะทำให้ขวัญและกำลังใจของกลุ่มเราลดลง หากเราเจอเหตุการณ์อย่างนั้นจริง ๆ ก็ถือว่าเราโชคร้ายมาก มากินกันก่อนที่เราจะออกเดินทาง คนที่พูดต่อมาคือคนที่อายุน้อยกว่าหัวหน้าเคนดัลแต่เป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดในกลุ่ม-ดีรี่ ด้วยความแข็งแกร่งที่อยู่ในขอบเขตเซียนระดับสูงขั้นสุดยอดแต่มีพลังเท่ากับเซียนผู้เชี่ยวชาญช่วงเวลาที่ดีรี่พูดทุกคนก็สงบลงอีกครั้งและกลับมากินเนื้อตุ๋นในจานต่อ แทบจะพริบตาเนื้อในจานก็หมดและเหลือเพียงเศษเล็ก ๆ เท่านั้นหลังจากกินอาหารเสร็จทุกคนก็ออกเดินทางทันที ภายในกลุ่มทั้ง 10 มีเพียงเจี้ยนเฉินเท่านั้นที่ขี่ม้า ขณะที่ทุกคนเดินเท้าเปล่าเจี้ยนเฉิน เมื่อเราไปถึงเทือกเขาสัตว์อสูร เจ้าจะทำอย่างไรกับม้าของเจ้า? เจ้าไม่อาจนำม้าเข้าป่าได้ เคนดัลถามเจี้ยนเฉินเมื่อได้ยินสิ่งที่เคนดัลบอก เจี้ยนเฉินก็หัวเราะขณะที่ตบเบา ๆ ไปที่แผงคอม้าว่า ยังเหลืออีก 20 กิโลเมตรจนกว่าเราจะถึงภูเขา เมื่อเราไปถึงที่นั่น ข้าจะปล่อยมันไปเสี่ยวเต๋าเดินเข้ามาด้านหน้าทันทีเมื่อเขาได้ยินสิ่งที่เจี้ยนเฉินพู
