ดและตะโกนออกมาว่า “เจ้าจะทำเช่นนั้นได้อย่างไร เจี้ยนเฉิน ! ถ้าเจ้าปล่อยม้าออกไปฟรี ๆ ? เจ้าจะต้องสูญเงินจำนวนมากแน่ ๆเจี้ยนเฉินทำได้แค่หัวเราะและพูดว่า ถ้าข้าปล่อยมันไปได้ ทำไมข้าถึงไม่ยอมให้มันเป็นอิสระ? ในทวีปที่ใหญ่อย่างนี้ไม่ว่ามันจะสามารถอยู่รอดได้หรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับโชคของมันเอง ม้าเป็นสัตว์ที่พบได้บ่อยที่สุดในทวีปนี้ รวมถึงการขนส่งขนาดเล็กไปจนถึงขนาดใหญ่ สัตว์ป่าเหล่านี้ยังสามารถดูดซับพลังงานโลกและกินสมบัติบางอย่างได้เหมือนกับสัตว์อสูร แม้ว่าม้าเหล่านี้จะมีความสามารถเพียงอย่างเดียว เจี้ยนเฉินก็เคยอ่านเจอว่าเมื่อ 100 ปีก่อนมีม้าที่แข็งแกร่งเท่ากับสัตว์อสูรระดับ 5 อย่างไรก็ตามศักยภาพของมันก็มีขีดจำกัดและขาดความสามารถตามธรรมชาติ ความก้าวหน้าของมันในส่วนของความแข็งแกร่งสำหรับพวกมันแล้วเป็นสิ่งที่ยากลำบากอย่างมากและมันก็ต้องใช้เวลานานแม้ว่าคนส่วนใหญ่กำลังเดินเท้า แต่การเดินทางก็เป็นไปอย่างรวดเร็ว หลังจากการเดินทาง 1 ชั่วยามในที่สุดทุกคนก็มาถึงเทือกเขาสัตว์อสูรเมื่อเห็นพืชพรรณที่เชียวชอุ่มด้านหน้า เจี้ยนเฉินก็ลงจากม้าของเขาและเดินเท้าเข้าไปในป่าพร้อมกับคนในกลุ่ม ม้าขาวอยู่ด้านหลัง แต่เจี้ยนเฉินรู้ว่าหลังจากนี้ไม่นานมันก็จะจากไปด้วยตัวมันเองจากนี้ไปทุกคนต้องระวัง แม้ว่าป่าที่นี่จะมีสัตว์ป่ามากกว่าสัตว์อสูร แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะวางใจได้ หัวหน้าเคนดัลมองไปที่ทุกคนอย่างจริงจ
