คิดไปมา ในที่สุดเขาก็กำหนดราคาตายตัวสำหรับหินสีขาวนี้
มันช่างน่าเศร้าที่ทวีปเทียนหยวนนี้มีคนไม่มากที่รู้เกี่ยวกับหินสีขาวที่แปลกประหลาดและไม่มีใครเคยแสดงความอยากรู้อยากเห็นแบบนี้มาก่อน แต่สำหรับผู้ที่ยังอยากรู้อยากเห็นพอและเลือกที่จะซื้อมันทันทีที่เห็น เมื่อพวกเขาได้ยินราคา ทุกคนวางหินและออกไปทันที ในขณะที่เจ้าของแผงลอยรู้ว่าหินก้อนนี้ไม่ใช่หินธรรมดา ทั้ง ๆ เขาก็ไม่รู้ว่าต้องใช้มันทำอะไรเขาก็ยังต้องการที่จะขายในราคาที่ค่อนข้างสูง ดังนั้นเมื่อทุกคนได้ยินราคาของหิน พวกเขาจึงไม่ลังเลเลยที่จะปล่อยหินและลืมมันเมื่อเจี้ยนเฉินถามราคาเกี่ยวกับหินสีขาวนี้ เจ้าของแผงลอยก็รู้สึกลังเลอีกครั้ง ตอนนี้เขาต้องการเงินจริง ๆ ดังนั้นจึงอาจกล่าวได้ว่าหินสีขาวนี้เป็นวิธีการเดียวในการหารายได้ของเขา หากเขาตั้งราคาสูงเกินไป เขาก็กลัวว่าเจี้ยนเฉินคนนี้จะวางหินลงและเดินออกไปเหมือนลูกค้ารายอื่น แต่ถ้าเขาตั้งราคาต่ำเกินไป เขาก็จะรู้สึกไม่สบายใจ ด้วยราคาที่เป็นปัญหา จิตใจและความคิดของเขาก็ขัดแย้งกันและไม่รู้ว่าจะบอกราคาเท่าไหร่หลังจากลังเล เจ้าของแผงลอยก็เอ่ยปากพูดว่า “ลูกค้า ถ้าท่านสนใจหินสีขาวนี้จริง ๆ แล้ว โปรดระบุราคามาได้เลย”เมื่อได้ยินอย่างนี้ เจี้ยนเฉินก็มองชายคนนั้นด้วยรอยยิ้มที่ขบขัน “นี่เป็นสินค้าของท่าน แน่นอนว่าท่านตั้งราคามาจะเหมาะสมกว่า ทำไมท่านอยากให้ข้าเสนอราคา ? “เจ้าของแผงลอยแผงลอยรู้สึกอับอา
