ยในขณะที่เขาฟังเจี้ยนเฉินและหัวเราะแหะ ๆ ว่า “ลูกค้า ไม่ใช่ว่าข้าไม่อยากจะบอกราคา แต่เป็นเพราะข้ากลัวว่าถ้าข้าบอกแล้วท่านจะหนีไป มีลูกค้าคนอื่นก่อนหน้านี้แสดงความสนใจในหินสีขาว แต่ตอนที่พวกเขาได้ยินราคา พวกเขาก็วางมันลงและออกไป”“โอ้ แล้วท่านคิดว่าหินสีขาวนี้มีค่าเท่าไหร่ ? ” เจี้ยนเฉินถามด้วยความสนใจ เขาตั้งใจอย่างแน่วแน่ที่จะซื้อหินสีขาวนี้โดยไม่คำนึงถึงราคาหรือการใช้งานจริง หากมันสามารถกระตุ้นปฏิกิริยาที่รุนแรงเช่นนี้จากแสงสีฟ้าและแสงสีม่วงในจุดตันเถียนของเขา นี่ก็ไม่ใช่วัตถุธรรมดาทั่วไป เขาไม่สามารถพูดได้อย่างแน่นอน แต่หินสีขาวนี้อาจแก้ปริศนาเกี่ยวกับปัญหาของจุดตันเถียนของเขาดังนั้นด้วยเหตุผลดังกล่าว เจี้ยนเฉินจึงตั้งใจแน่วแน่มากที่จะได้รับรางวัลนี้เจ้าของแผงลอยกัดริมฝีปากเมื่อเขามองเจี้ยนเฉิน “ลูกค้า ถ้าท่านยืนกรานที่จะซื้อหินสีขาวนี้ ข้าจะบอกราคาให้ ดูนะ มันมากไปหรือไม่ ? ” เจ้าของแผงลอยยื่นมือออกมาห้านิ้วราวกับว่าจะตบมือกับเจี้ยนเฉินเมื่อเห็นการเคลื่อนไหวนี้ เจี้ยนเฉินก็รู้สึกขำ ในขณะที่เขาพูดอย่างไม่แน่นอน “เป็นไปได้ไหมว่าท่านจะขายมันในราคา 50 เหรียญทอง”เมื่อได้ยินอย่างนี้ ใบหน้าของเจ้าของแผงลอยก็เริ่มแดงจากจำนวนเงิน ราวกับว่าจำนวนเงินที่เจี้ยนเฉินเสนอให้นั้นแตกต่างจากเหรียญหลายพันเจ้าของแผงลอยถอนหายใจและพูดว่า “ลูกค้า ข้าจะบอกท่านอย่างตรงไปตรงมาและชัดเจน ข้าต้องการขายหินก้อ
