มัน ในขณะที่มันมีขนาดเท่ากำปั้น มันกลับมีน้ำหนักมากกว่า 50 กิโลกรัม หากไม่ใช่เพราะเจี้ยนเฉินเป็นเซียนระดับสูงขั้นกลาง การยกก้อนหินนี้ด้วยมือข้างเดียวจะเป็นงานที่ต้องใช้กำลังมากแต่เมื่อเขาหยิบหินสีขาวแปลก ๆ ขึ้นมา เขาสามารถสัมผัสได้ถึงความตื่นเต้นและความสุขที่เปล่งออกมาจากจุดตันเถียนของเขา อย่างไรก็ตาม เจี้ยนเฉินก็ไม่เชื่อในความรู้สึกนี้เพราะสิ่งมีชีวิตเท่านั้นที่จะสามารถสัมผัสกับอารมณ์แบบนี้ได้ แต่กระนั้นแสงทั้งสองที่อยู่ภายในจุดตันเถียนของเขานั้นให้ความรู้สึกนี้อย่างชัดเจน ดังนั้นอาจเป็นไปได้ว่าแสงสีฟ้าและสีม่วงในจุดตันเถียนของเขามีการรับรู้ด้วยตนเองจริงหรือไม่ ? บางทีมันอาจมีความสามารถในการคิดด้วยตนเองอยู่แล้วเมื่อเจี้ยนเฉินมาถึงแนวความคิดนี้ ร่างกายของเขาสั่นและหน้าผากของเขาเริ่มที่จะมีเหงื่อหยดในขณะที่เขาเริ่มรู้สึกว่าเขาไม่สามารถควบคุมชะตากรรมของตัวเองได้ในขณะนี้ เขาอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจเมื่อเขาคิดถึงปัญหาที่เกิดขึ้นกับจุดตันเถียนของเขา ไม่มีทางออกจากปัญหานี้ เขาไม่มีความคิดหรือวิธีการเกี่ยวกับแสงส่องสว่างทั้งสองในจุดตันเถียนของเขา มันอยู่นอกเหนือการควบคุม แม้ว่าเจี้ยนเฉินต้องการให้แสงทั้งสองหายไปจากจุดตันเถียนของเขา แต่ก็ไม่มีทางที่เขาจะทำมันให้สำเร็จ“เห้อ นี่เป็นพรไม่ใช่คำสาปแช่ง หรือเป็นคำสาปที่ข้าหนีไม่พ้น เป็นการดีที่สุดที่จะลืมเรื่องนี้ ข้าก็เคยตายมาก่อนหน้านี้แล้ว มีอะไ
