านั้นแม้ว่าเจี้ยนเฉินจะรู้ว่า บางทีเขาอาจจะกังวลเกินไปหน่อย แต่เพื่อที่จะลดอันตรายให้น้อยลง เขาก็ปรารถนาจะเลือกทางที่ไม่ค่อยสบายกว่าเจี้ยนเฉินกลับไปที่เมืองเวค หลังจากที่พักไปสองวันและไม่ได้ยินข่าวพิเศษอะไร เขาก็ออกไปอีกครั้ง ในครั้งนี้เขาไม่ได้กลับไปที่เดิม กลับกัน เขาไปถึงยังที่ที่มีทิศทางตรงกันข้ามกับที่ที่เขาไปครั้งก่อน หลังจากที่เดินทางไป 20 ไมล์แล้ว เขาก็พบที่ซึ่งแยกตัวออกไปและปลอดภัย จากนั้นเขาก็เอาร่างของอสรพิษทองริ้วเงินออกมาจากเข็มขัดของเขา และเริ่มชำแหละร่างของมันแม้ว่าเขาจะสามารถชำแหละร่างของมันในเมืองได้ แต่อสรพิษทองริ้วเงินก็ไม่ใช่สัตว์อสูรธรรมดา เมื่อร่างกายของมันถูกชำแหละแล้ว สัมผัสของเลือดที่เป็นเอกลักษณ์ก็จะดึงดูดให้จอมยุทธบางคนมาตรวจดู ด้วยความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉินในตอนนี้ เขายังไม่สามารถที่จะสู้กับจอมยุทธหลายคนที่อยู่ในเมืองเวคได้การชำแหละร่างของงูเป็นไปอย่างราบรื่น แม้ว่าการป้องกันของผิวชั้นนอกของอสรพิษทองริ้วเงินจะแข็งแกร่งมาก แต่ความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉินก็เพิ่มขึ้นมาเทียบกับเมื่อก่อน ดังนั้นการตัดเอาเกล็ดของงูออกจึงใช้กำลังเพียงเล็กน้อยเท่านั้นเจี้ยนเฉินค่อย ๆ เอาวัตถุสีแดงเลือดออกมาจากท้องของงูอย่างระมัดระวัง เมื่อเขายกมันขึ้นมาอยู่ในระดับสายตาเพื่อที่จะตรงดูมันใกล้ ๆ เขาก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมาและพึมพำกับตัวเอง “ถ้างั้นนี่ก็คือถุงน้ำดีที่มีค่าของอสรพิษทอง
