นเขาก็ยกมือที่พันผ้าขึ้นมาเพื่อแสดงให้เห็นถึงแผลลึกสองแผลบนมือขวาของเขา แม้ว่าเลือดจะหยุดไปแล้ว แต่มือขวาของผู้เฒ่าก็ยังเห็นแผลสองแผลที่โบ๋เข้าไปในฝ่ามือของเขาทะลุไปถึงหลังมือ เหมือนว่ากระบี่ตัดผ่านมันไปในตอนที่หญิงคนนั้นเห็นมือที่บาดเจ็บของผู้เฒ่า ปากแดง ๆ ของนางก็อ้ากว้างพร้อมทำสายตาที่เหลือเชื่อออกมา “ลุงหยุน! ทะ ท่านได้รับบาดเจ็บ ! ” นางร้องออกมาอย่างตกตะลึงชายที่ชื่อลุงเฟิงพยักหน้าก่อนที่จะพูดออกมา “เจ้าเฒ่าหยุน ไม่คิดเลยว่าเจ้าจะได้รับบาดเจ็บ”ลุงหยุนหยักหน้าช้า ๆ “แผลนี้ได้มาจากเจ้าหนุ่มที่อายุยี่สิบปีนั้น”“เป็นไปได้ยังไงกัน ลุงหยุน เจ้าต้องล้อเล่นแน่ ความแข็งแกร่งของเจ้าเลวนั่นไม่ได้มากมายเลย เขายังทำอะไรข้าไม่ได้เลย แล้วเขาไปทำร้ายท่านได้อย่างไร ? ” นางโดดไปข้างหน้าอย่างประหลาดใจ“เจ้าเฒ่าหยุน เจ้าไปได้แผลแบบนี้มาได้ยังไง ? ” ลุงเฟิงพูดออกมาด้วยความสงสัยลุงหยุนทำได้แค่มองกลับไปด้วยสีหน้างุนงง “ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน ในตอนที่ข้าโจมตีมันไปก่อนหน้านี้ ข้าก็รู้สึกเจ็บที่ฝ่ามือและจากนั้นข้าก็เห็นแผลนี้ ข้าไม่รู้เหมือนกันว่าข้าได้บาดแผลนี้มาได้อย่างไร”เมื่อได้ยินดังนี้ ลุงเฟิงก็อ้าปากค้างออกมา “เจ้าหนุ่มนี้ซับซ้อนจริงจริง ในตอนที่ข้าเห็นอาวุธเซียนของเขา ข้าก็รู้สึกว่ามันแปลก ๆ อาวุธเซียนของเขาไม่เหมือนของคนอื่น อะไรก็ตามที่เกิดขึ้นในตัวเขา มันทำให้อาวุธเซียนยิ่งแข็งแกร่งขึ้นไปอีก แม
