ดเยี่ยมนี้
ถึงอย่างนั้นเช่นเดียวกับที่เจี้ยนเฉินได้บรรลุถึงความสามารถขั้นสูงสุดของเขาในสถานการณ์เดียวกันนี้ แสงสีแดงเจิดจ้าเต็มท้องฟ้ายามค่ำคืนมันมุ่งหน้าไปยังชายกลางคนซึ่งตอนนี้กำลังจะจับตัวเจี้ยนเฉิน
เมื่อเห็นกระบี่ยักษ์สีแดงเข้ามาทางหางตา ชายคนนั้นก็แค่นเสียงออกมาอย่างดูถูกเหยียดหยาม เมื่อเขาเคลื่อนไหวออกห่างจากเจี้ยนเฉิน แสงสีฟ้าที่แขนขวาของเขาก็เริ่มส่องแสงขึ้นอย่างเจิดจ้าโดยคลุมไปทั่วแขนของเขาราวกับผ้าห่อศพ ธาตุลมของชายคนนั้นเกิดมาจากพลังเซียน เขายกแขนขึ้นและกระแทกใส่กระบี่สีแดงพร้อมกับจับมันไว้ในมือของเขา
ใช้ประโยชน์จากสถานการณ์นี้ เจี้ยนเฉินก็คลานขึ้นมาจากพื้นทันทีและมองไปที่ชายคนนั้นด้วยสายตานิ่งเฉย
เจ้าของกระบี่สีแดงเป็นหทารรับจ้างที่ดูเหมือนจะอายุประมาณ 20-30 ปี มีรูปร่างหน้าตาธรรมดา -คนประเภทนี้สามารถที่จะกลมกลืนเข้ากับฝูงชนได้ง่าย ๆ แต่ทหารรับจ้างคนนี้ก็ไม่ใช่ชายแปลกหน้าของเจี้ยนเฉิน นี่คือคนใจดีที่คุยกับเขาระหว่างเดินทาง มู่หยุน
ชายกลางคนหัวเราะเยาะกระบี่ที่มู่หยุนถือและพูดว่า เจ้าประเมิณตนเองสูงเกินไปแล้วเมื่อได้ยินอย่างนั้นมู่หยุนก็ยิ้มออกมาอย่างแปลก ๆ และหัวเราะ เจ้าเป็นแค่เซียนผู้เชี่ยวชาญขั้นกลางเท่านั้น มันไม่ได้แข็งแกร่งกว่าข้า ข้าสามารถพูดในสิ่งที่ข้าต้องการได้ กระบี่ของมู่หยุนเปล่งแสงอย่างงดงามและกดดัน ในตอนกลางคืนกระบี่ของเขาส่องสว่างออกไปรอบ ๆ ตัวของเขาด้วย
