ยวัยกลางคนชื่อไป๋เต๋ากล่าวทักทายกลับไปว่า ” ข้าสบายดี” เขาหยุดพักครู่หนึ่ง สายตาจ้องมองเจี้ยนเฉินและมารดาของเขาก่อนที่จะพูดต่อว่า “ข้าจะไม่พูดอ้อมค้อม ข้ามาคราวนี้ภายใต้คำสั่งของจักรพรรดิ ในเวลาเดียวกันข้าก็มาส่งสาสน์ของเขาด้วย !”เมื่อได้ยินสิ่งนี้ ใบหน้าของเจียงหยางป้าก็เคร่งขรึม เขาถามว่า “พี่ไป๋เต๋า เรื่องนี้เกี่ยวกับเซียงเอ๋อใช่หรือไม่ ? “ไป๋เต๋าพยักหน้า “ถูกต้อง ฝ่าบาททรงอนุญาตให้เจียงหยางเซียงเทียนหนีออกไปจากเมืองลอร์ การทำเช่นนี้จะทำให้ความขัดแย้งระหว่างตระกูลเจียงหยางและสำนักหัวหยุนลดลงชั่วคราว”เจียงหยางป้าขมวดคิ้วเข้าด้วยกัน ในใจของเขาไม่ต้องการทำตามวิธีนี้ไป๋เต๋ากล่าวต่อไปว่า “ปัญหาในครั้งนี้ยิ่งใหญ่เกินไป เฉิงหมิงเซียงเป็นลูกชายคนเดียวของผู้นำสำนักหัวหยุน และเขาเป็นคนที่มีความสามารถที่จะกลายเป็นผู้นำคนต่อไปของนิกาย การที่เจียงหยางเซียงเทียนตัดแขนขวาของเฉิงหมิงเซียงมันคือการทำลายอนาคตของเขา สำนักหัวหยุนจะไม่ยอมปล่อยเรื่องนี้ไปง่าย ๆ อย่างแน่นอน”“สำนักหัวหยุนมีเซียนสวรรค์ 2 คนซึ่งตระกูลเจียงหยางไม่สามารถรับมือได้ ฝ่าบาทมีเซียนสวรรค์สองคนอยู่เคียงข้างก็จริง แต่ด้วยปัญหาวุ่นวายที่ชายแดนอาจทำให้อาณาจักรเกอซุนต้องเข้าร่วมในสงครามเร็ว ๆ นี้ เพราะฉะนั้นฝ่าบาทจึงไม่อยากมีปัญหากับสำนักหัวหยุน แค่พาตัวเจียงหยางเซียงเทียนออกไปจากเมืองลอร์ ทุกอย่างจะอยู่ภายใต้การควบคุมของฝ่าบาท สถานก
