ยงหยาง เซียงเทียนไม่พบ แต่พวกเราพบเจียงหยางหู่ที่ป่าเล็กทิศตะวันออก เจียงหยางหู่เป็นพี่ใหญ่ของเจียงหยาง เซียงเทียน ข้าว่าเขาอาจจะรู้ว่าเจียงหยาง เซียงเทียนอยู่ที่ไหน”สายตาของลั่วเจี้ยนเป็นประกายขึ้นมา แต่อารมณ์ของเขาก็กลับมาเหมือนเดิมในไม่ช้า เขาจำทุกอย่างที่เกิดขึ้นในคืนนั้นได้ แกนสัตว์อสูรที่เขาครอบครองทั้งหมดถูกน้องของเจียงหยางหู่และเถี่ยต้าขโมยไป แม้ว่าเขาไม่กล้าที่จะล้างแค้นเถี่ยต้า แต่ว่าเขาไม่กลัวที่จะต้องเผชิญหน้ากับน้องชายของเจียงหยางหู่ เจียงหยาง เซียงเทียน“ไม่เลว เจียงหยางหู่รู้แน่ว่าเจียงหยาง เซียงเทียนไปไหน ข้าแนะนำให้พวกเราไปถามเขา” ลั่วเจี้ยนพูดเสียงทุ้ม ตาของเขาเป็นประกายอันตราย“เอาล่ะ พวกเราไปตามหาเจียงหยางหู่กันก่อน”ทุกคนตกลงกับข้อแนะนำของลั่วเจี้ยนอย่างรวดเร็ว เพื่อที่จะไม่ให้ศิษย์คนอื่นสงสัย พวกเขาก็แบ่งเป็นกลุ่มและใช้เส้นทางต่างกันในการไปที่ป่าเล็กทิศตะวันออกในตอนที่พวกเขามุ่งไปที่ป่าเล็ก พวกเขาก็เห็นว่าเจียงหยางหู่ยังอยู่ที่นั่นและกำลังฝึกศิลปะการต่อสู้อยู่เมื่อเห็นเจียงหยางหู่ สายตาของลั่วเจี้ยนก็ลุกไหม้ไปด้วยความเกลียดชังทันที เหมือนว่าเขาจะสามารถพ่นไฟออกมาได้ บางทีเจียงหยางหู่อาจจะฝึกอย่างเคร่งเครียดจนไม่ทันสัมผัสได้ว่ากลุ่มคนของเฉิงหมิงเซียงได้เข้ามาแล้วกลุ่มของเฉิงหมิงเซียงเดินไปที่เจียงหยางหู่พร้อมกัน พวกเขายืนเป็นวงกลมล้อมเอาไว้ เมื่อรู้ตัวแล้ว เจียงหยา
