าบางส่วนของนางออกมาด้านนอก และแม้กระทั่งชุดชั้นในของนางก็อาจจะเห็นโผล่ออกมา เครื่องแบบของนางเต็มไปด้วยโคลนราวกับว่านางสะดุดล้มมาหลายรอบ
ใบหน้าของหญิงสาวก็สกปรกเต็มด้วยโคลน จนถึงจุดที่รูปร่างหน้าตาของนางไม่สามารถที่จะมองเห็นได้ชัดเจน แต่อย่างไรก็ตาม ใบหน้าของนางซึ่งร้องไห้ขณะที่นางมองอย่างอ้อนวอนที่เจี้ยนเฉิน มองเห็นแต่ท่าทีน่าสงสาร ในดวงตาของนางสะท้อนออกมาถึงท่าทีอับจนหนทาง
นั่งลง เจี้ยนเฉินพยายามทำสิ่งที่เป็นความคาดหวัง มองไปที่สถานการณ์ของนาง เขาคาดเดาถึงประเภทของปัญหาที่เกิดขึ้น ในสภาพแวดล้อมนี้ หากประมาท แม้กระทั่งเด็กผู้ชายยังมีท่าทีหวาดกลัว ไม่ต้องพูดถึง เด็กผู้หญิงที่อยู่คนเดียว
เห็นนางนี้ ก็พอจะบอกได้ว่าเป็นสตรีน่ารักคนหนึ่ง เถี่ยต้าลดความระมัดระวัง วางขวานรบในมือของเขาลง เขามองไปที่เด็กสาวด้วยท่าทีสงสัย
เจี้ยนเฉินใจเย็นก่อนมองไปที่เด็กสาวและถามว่า เจ้าสามารถบอกข้าได้หรือไม่ว่าเจ้าชื่ออะไร?
” ข้า … ข้าชื่อเหลียงเสี่ยวเล่อ เด็กสาวพูดติดอ่าง มองไปที่ทั้งเจี้ยนเฉินและเถี่ยต้า ช่วยไม่ได้ที่นางจะรู้สึกกลัว มันมีความกังวลและความไม่มั่นคงบางส่วน
ทำไมสตรีเช่นเจ้าจึงไม่ได้อยู่กับคนอื่น ? ถ้าเจ้ากลัวมาก ทำไมเจ้าถึงมาเดินในป่าตามลำพัง? เสียงดังไม่กี่ครั้งเจ้าก็รู้สึกกลัวเช่นกัน เถี่ยต้าถามด้วยเสียงดังสนั่น
เหลียงเสี่ยวเล่อมองที่เถี่ยต้าด้วยท่าทีขลาดกลัว ก่อนที่นางจะพูดเบา ๆ ข้ามาที่นี
