่กับเพื่อนสนิทในตอนแรก แต่น่าเสียดายที่เรามาพบสัตว์อสูร มันเป็นสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งมากและกลุ่มเพื่อนของข้าไม่สามารถที่จะเอาชนะมันได้ หลังจากที่พวกเราหลายคนได้รับบาดเจ็บและเราทุกคนก็กระจัดกระจายไปหมด แต่ข้าหลงทาง
ได้ยินอย่างนี้แล้ว เถี่ยต้าเริ่มที่จะกลืนน้ำลายของตัวเองก่อนที่จะพูดว่า ถึงแม้จะมีกลุ่ม เจ้าก็ไม่อาจเอาชนะสัตว์อสูรระดับ 1 งั้นหรือ? ไร้ประโยชน์ถึงเพียงนี้ เจียงหยางเซียงเทียนและข้าได้ฆ่ามันไปกว่าร้อยตัวในวันนี้ ท่าทีภาคภูมิใจปรากฏบนใบหน้า ขณะที่เขาตระหนักในข้อเท็จจริงนั้น
“โครก..!”
ในขณะนั้นเองก็ใด้เสียงแปลก ๆ ดังออกมาอย่างกะทันหัน ใบหน้าของเจี้ยนเฉินและเถี่ยต้าจ้องตามเสียงนั้น มันเป็นเสียงท้องของเหลียงเสี่ยวเล่อ ซึ่งในขณะนี้มันยังร้องไม่หยุด
เจ้าคงจะหิว เจี้ยนเฉินยิ้ม
ใช่ ! เหลียงเสี่ยวเล่อ พยักหน้าด้วยความลำบากใจและกล่าวด้วยเสียงเบา ข้ายังไม่ได้กินอะไรเลยตลอดทั้งวัน ในแววตานางมีความลำบากใจส่วนหนึ่ง แต่มันเป็นประกายขณะที่นางเหลือบมองไปที่กองไฟที่มีเนื้อสีทองของสัตว์อสูรถูกปรุงสุกอย่างประณีต เนื้อนั้นมีน้ำมันหยดลงมาเรื่อย ๆ นางสูดดมกลิ่นหอมของมันครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ยิ่งนางทำเช่นนี้ท้องของนางก็ยิ่งร้องออกมาไม่หยุด ในที่สุดทั้งเจี้ยนเฉินและเถี่ยต้าก็ได้ยินเพียงเสียงท้องของนางร้อง
เจี้ยนเฉินยิ้ม เขาหยิบเนื้อสัตว์อสูรขึ้นมา โดยไม่กลัวความร้อน เขาใช้มือของเขาโดยตรง ฉีกก้อนเน
