ามรอยเท้าของสัตว์อสูรมนตราไป
“เจียงหยางเซียงเทียน จากนี้ไปสัตว์อสูรจะปรากฏบ่อยขึ้น มันแน่ชัดว่าพวกเราไม่อาจไม่ระวังได้ เถี่ยต้ากล่าวด้วยใบหน้าเคร่งขรึม เขาเคยล่าสัตว์อสูรตั้งแต่เขายังเด็ก ดังนั้นจึงอาจกล่าวได้ว่าเขามีประสบการณ์มากมายเกี่ยวกับพวกมัน จึงทำให้เขาเข้าใจอันตรายที่อยู่ภายในป่า และถ้าไม่ระวังแล้วละก็ พวกเขาคงจะสิ้นชีวิตไปอย่างง่าย ๆ
ใบหน้าเจี้ยนเฉินเต็มไปด้วยความเชื่อมั่น ไม่ต้องกังวล แม้ว่าเจ้าจะประสบปัญหา ก็ไม่ได้หมายความว่าข้าจะประสบปัญหา ด้วยความทรงจำจากชีวิตที่แล้วของเขา เขาไม่เคยเข้าไปในป่าขนาดเล็กเช่นนี้ ในชีวิตก่อนหน้านี้ของเขา เขาเดินทางผ่านป่าใหญ่และประสบการณ์ของเขาก็มากนัก เมื่อมันนำมาเปรียบเทียบกับเถี่ยต้า ร่วมกับความจริงที่ว่าเจี้ยนเฉินได้อ่านข้อมูลเกี่ยวกับสัตว์อสูรในหนังสือ เขาจึงได้เรียนรู้การจัดการที่ดีกับสัตว์อสูรในป่ามากทีเดียว
เถี่ยต้าจับขวานรบขนาดยักษ์ของเขา เขาเฝ้ามองไปรอบ ๆ ตัวเองด้วยความระมัดระวังไม่น้อย ถึงแม้ว่าที่ผ่านมา ข้าเคยฆ่าสัตว์ป่าจำนวนมาก แต่ข้าก็ไม่เคยฆ่าสัตว์อสูร พวกมันมีความแข็งแกร่งเทียบเท่ากับระดับเซียน ดังนั้นแม้จะเป็นเซียนก็ยังไม่อาจฆ่าพวกมันลงได้ง่ายดายนัก ข้าไม่แน่ใจว่าเราจะสามารถที่จะฆ่าสัตว์อสูรระดับ 1 ได้ ถ้าเราเจอพวกมันและถ้ามันวิ่งหลบหนีไป พวกเราไม่อาจที่จะตามทันได้
เจี้ยนเฉินยิ้มและกล่าว “เถี่ยต้า เจ้าไม่ได้เชื่อมั่นในความแ
