ดินเข้าไปหาเถี่ยต้าและยิ้ม สวัสดีเถี่ยต้า ชื่อของข้าคือซิ่วหมี่ซี ข้าอยู่ในขั้นสูงสุดของพลังเซียนระดับสิบแล้ว เจ้าต้องการที่จะเป็นคู่หูกับข้าหรือไม่ ? ข้าเชื่อว่าถ้าเราร่วมมือกันล่าสัตว์อสูร มันจะง่ายขึ้นสำหรับพวกเราสองคน
เถี่ยต้าเหลือบมองไปที่ซิ่วหมี่ซี่และส่ายหัว ไม่จำเป็น เจียงหยางเซียงเทียนและและข้าสองคนก็เพียงพอแล้ว เราไม่ต้องการให้ใครเข้าร่วมอีก
เมื่อเผชิญกับการปฏิเสธของเถี่ยต้า ซิ่วหมี่ซี่ไม่ได้แสดงความสิ้นหวังใด ๆ เขาหันไปดูที่เจี้ยนเฉินและใบหน้าของเขาก็เต็มไปด้วยความหยิ่งผยอง คนนี้จะต้องเป็นเจียงหยางเซียงเทียน นายน้อยสี่แห่งตระกูลเจียงหยาง จากเมืองลอว์ พ่อของข้าเป็นผู้นำของตระกูลซิ่วหมี่ในเมืองต้องห้าม แล้วเหตุใดเจียงหยางเซียงเทียนไม่ยินดีต้อนรับข้าเข้าไปในกลุ่มของเจ้า ? ถึงแม้ว่าคำกล่าวของซิ่วหมี่ซี่ยังคงอยู่ในน้ำเสียงค่อนข้างสุภาพ แต่เบื้องหลังนั้นกลับเต็มไปด้วยความคุกคาม
เมืองต้องห้ามเป็นเมืองราชาและเมื่อเทียบกับอาณาจักรเกอซุน เมืองต้องห้ามถูกพิจารณาว่าเป็นเมืองที่ยิ่งใหญ่มากเพราะมีพระราชวังขนาดใหญ่ตั้งอยู่ในเมืองต้องห้ามนั้น
ได้ยินคำกล่าวของซิ่วหมี่ซี่ เจี้ยนเฉินขมวดคิ้ว เขากวาดสายตามองทั่วรูปโฉมของซิ่วหมี่ซี่และตอบอย่างเย็นชาว่า ข้าขอโทษแต่เราไม่ต้องการคนเพิ่ม นอกจากนี้ เราทุกคนกำลังจะเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรระดับ 1 ดังนั้นเราจึงไม่ได้มีเวลาว่างพอที่จะเป็นพี่เลี้ยงเด็ก
ไ
