งอยู่ในสำนักนี้ เป็นที่รู้กันดีทั้งหมดของพวกที่อยู่ในสำนักคากัตว่าอาจารย์ใหญ่มักจะเข้าข้างชนชั้นล่างของสำนัก แต่ลูกศิษย์ทั้งสี่คนนี้ได้อาศัยอยู่ในสำนักเป็นครั้งคราวและบางครั้งพวกเขาก็สามารถบอกได้ว่าลูกศิษย์คนไหนเป็นสามัญชนหรือคนไหนเป็นชนชั้นสูง ดังนั้นเมื่อพวกเขาเห็นเจี้ยนเฉิน พวกเขาก็สามารถบอกได้เลยว่าเจี้ยนเฉินเป็นชนชั้นสูงอย่างชัดเจน และพวกเขาจึงกล้าที่จะรีดไถเงินเขา
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เจี้ยนเฉินทำเสียงขึ้นจมูก เขาไม่เคยคิดว่าจะมีคนพยายามที่จะเรียกเก็บค่าคุ้มครองจากเขา
ศิษย์พี่ ข้ารู้สึกเสียใจเป็นอย่างมาก แต่ข้าขอปฏิเสธความคุ้มครองจากท่าน เจี้ยนเฉินกล่าว ก่อนที่พวกเขาจะตอบสนองอะไร เขาใช้ไหล่ดันผ่านลูกศิษย์กลุ่มนั้นและเดินไปทางหอหนังสืออีกครั้ง
การกระทำของเจี้ยนเฉินทำให้ลูกศิษย์กลุ่มนั้นต้องตกใจ ความคาดหวังของพวกเขาได้หายไปกับเหตุการณ์นี้และคาดไม่ถึงว่าเจี้ยนเฉินจะปฏิเสธการคุ้มครองของพวกเขาออกมาอย่างตรงไปตรงมา
ลูกศิษย์ทั้งสี่หันไปทางเจี้ยนเฉิน ที่กำลังเดินห่างออกไปจากพวกเขาทันที ประกายตาของพวกเขาอันตราย ลูกศิษย์คนหนึ่งที่โดนดันไหล่ตะโกนออกมา ในขณะที่ใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นน่าเกลียด
มารดาเจ้าเถอะ เจ้าเด็กเหลือขอ หยุดอยู่ตรงนั้น ! เขาตะโกนด้วยความโกรธ ก้าวเท้าเข้าไปหาเจียงเฉินทันที เขาผลักเจี้ยนเฉินออกจากทางเดิน ในขณะที่อีก 3 ตามเขามาและล้อมรอบเจี้ยนเฉินอีกครั้ง
เจ้ากล้าเป็นศัตรูก
