ตั้งแต่เขาเกิดมา เขาก็ไม่เคยได้ยินเรื่องเช่นนี้มาก่อน นี่มันเป็นสิ่งที่เหลือเชื่อ
เจี้ยนเฉินยิ้มตั้งแต่เจียงหยางหู่ระเบิดคำพูดของเขาออกมา ตั้งแต่เริ่มต้นจนจบ เขาไม่ได้คาดหวังปฏิกิริยาที่ต่างไปจากนี้ แต่เจี้ยนเฉินไม่ได้รำคาญที่จะอธิบาย เมื่ออธิบายผ่านไปกว่าค่อนวัน เจียงหยางหู่ก็เริ่มที่จะเข้าใจ
เจี้ยนเฉินหยิบกิ่งไม้อีกอันขึ้นมาจากพื้นดินและกล่าวว่า พี่ใหญ่ ท่านยังคงสงสัยว่า ข้าสามารถใช้กิ่งไม้ตัดผ่านต้นไม้ได้จริงหรือ? ลองดูอีกครั้ง ข้าจะสาธิตให้เห็นอีกครั้งหนึ่ง
เจียงหยางหู่เงียบไปในขณะที่เขาให้ความสนใจไปยังกิ่งไม้ในมือเจี้ยนเฉิน เขาไม่กล้าที่จะฟุ้งซ่านตอนนี้ เพราะเพียงแค่นั้น มันก็เพียงพอที่จะทำให้เขาพลาดรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ไปได้
โบกกิ่งไม้ในมือของเขา ตาของเจี้ยนเฉินเป็นประกายอีกครั้งก่อนกิ่งไม้นั่นจะเปลี่ยนรูปทรงไป ทำให้กิ่งไม้นั้นโค้งงอตัวค่อยจะค่อย ๆ ยืดตรง มันบิดงอราวกับมันมีชีวิตขึ้นมา การเคลื่อนไหวของมันคล้ายกับงู มันลอยไปในอากาศอย่างช้า ผู้ที่มองเห็นเท่านั้นที่จะสามารถจะอธิบายได้ว่ามันแปลกประหลาด
ตาของเจียงหยางหู่เบิกกว้างขึ้น จากฉากที่แปลกประหลาดตรงหน้า ในขณะนี้เขาไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่เขาได้เห็น ดวงตาของเขาเบิกกว้างราวกับเห็นผี เขาไม่อยากจะเชื่อเลย มันเป็นเพียงกิ่งไม้และไม่คาดคิดว่ามันจะเคลื่อนที่ไปได้ด้วยตัวของมันเอง
ตาของเจี้ยนเฉินเริ่มที่จะเปล่งประกายที่น่าตื่นตาตื
