้ด้านการอ่าน ได้โปรดหาใครบางคนที่จะพยายามสอนข้า”
ไป๋หยุนเทียนถึงกับพูดไม่ออก แต่รอยยิ้มแห่งความสุขค่อย ๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของนาง “เซียงเอ๋อ การเรียนรู้ที่จะอ่านเป็นเรื่องที่ยากและมันน่าเบื่อเป็นอย่างมาก เจ้าต้องเข้าใจคำต่าง ๆ ในทวีปเทียนหยวน ที่มันไม่ใช่จะเรียนรู้กันได้รวดเร็ว เจ้าแน่ใจหรือว่าเจ้าต้องการที่จะเริ่มต้นเรียนรู้ตอนนี้”
เจี้ยนเฉินผงกหัวของเขาเพื่อยืนยัน “ข้าต้องการ ! “
หลังจากที่ได้ยินคำตอบของเจี้ยนเฉิน รอยยิ้มของไป๋หยุนเทียนก็ยิ่งงดงามยิ่งขึ้นด้วยเสียงหัวเราะที่มีความสุข จากนั้นนางก็พูดว่า “ถ้าหากเป็นความต้องการเซียงเอ๋อ แม่ของเจ้าจะสนับสนุนเจ้าเอง ! ” นางหันกลับไป แล้วเรียก “เสี่ยวหลิว! ในเวลานี้ จงไปที่เมืองลอร์ว่าจ้างอาจารย์ที่ดีที่สุด พาเขากลับมาที่คฤหาสน์ จากนั้นให้เขาสอนเซี่ยงเอ๋อเกี่ยวกับวิธีการอ่าน!”
“รับทราบเจ้าค่ะ ฮูหยิน” สาวใช้ซึ่งกำลังสางผมให้ไป๋หยุนเทียน นางเอ่ยขึ้นด้วยความเคารพ
“เซียงเอ๋อ ถึงเวลาแล้ว ไปห้องอาหารกันเถอะก่อนที่เราทั้งคู่จะไปสาย”
วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว วันต่อมาอาจารย์ที่ไป๋หยุนเทียนได้ว่าจ้างก็ได้เดินทางมาถึงที่คฤหาสน์ และเริ่มสอนเขาอ่านหนังสือ
ตั้งแต่นั้นมาเจี้ยนเฉินได้ใช้เวลาตลอดทั้งวันในการเรียนรู้การอ่านหนังสือ เนื่องจากเขามีความอดทนและมีความรู้จากความทรงจำในอดีต การเรียนรู้ภาษาของโลกใบใหม่ก็ไม่ใช่เรื่องยากที่จะเรียนรู้ ประกอบกับอาจาร
