ย์ได้ใส่ใจและเต็มไปด้วยจิตวิญญาณในการสอนที่ดี รวมทั้งความสามารถในการจดจำที่น่าทึ่งของเจี้ยนเฉิน ทำให้การเรียนรู้การอ่านเป็นไปได้อย่างรวดเร็วและง่ายดายยิ่ง เพียงระยะเวลาสั้น ๆ เพียงแค่ 3 เดือน เขาก็เชี่ยวชาญคำพื้นฐานต่าง ๆ ของทวีปนี้ได้แล้ว
ความเร็วในการเรียนรู้ของเจี้ยนเฉินได้ทำให้อาจารย์ต้องร้องออกมาด้วยความประหลาดใจ ทันทีที่ไป๋หยุนเทียนทราบว่าเจี้ยนเฉินได้เรียนภาษาเขียนส่วนใหญ่ ภายในระยะเวลา 3 เดือน นางไม่อาจเชื่อได้ จนนางจึงได้ทดสอบเจี้ยนเฉินก่อน นางจึงสามารถยอมรับข้อเท็จจริงนี้ได้ ถ้าใครต้องการอ่านและเขียนคำส่วนใหญ่ในทวีปให้ได้เช่นเดียวกับเจี้ยนเฉิน มันต้องใช้เวลาไม่น้อยกว่า 2 ปี แต่เจี้ยนเฉินกลับสามารถทำมันสำเร็จในเวลา 3 เดือน แม้แต่อัจฉริยะก็ยังไม่มีคนไหนสามารถทำได้เสียด้วยซ้ำ
ความสำเร็จนี้ได้ไปถึงหูบิดาของเจี้ยนเฉินอย่างรวดเร็ว เจียงหยางป้าจึงได้เดินทางมาเยี่ยมเยียนเขาเป็นการส่วนตัว
“เซียงเอ๋อ เพียงเวลาอันสั้น เจ้าอดทนได้ดีมาก ตอนนี้ถึงเวลาที่เจ้าพักผ่อนแล้ว พ่อจะมอบรางวัลให้แก่เจ้า เป็นรางวัลสำหรับความพากเพียรในการเรียนรู้การอ่านของเจ้าในเวลาไม่กี่เดือน ข้าไม่รู้จะมอบอะไรให้แก่เจ้า เซียงเอ๋อ” ใบหน้าของเจียงหยางป้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม เขามองไปเจี้ยนเฉินแล้วพูดออกมา การมีลูกชายที่เป็นอัจฉริยะเช่นเจี้ยนเฉินเป็นสิ่งที่เขาภาคภูมิใจเป็นอย่างมาก เขาห่วงใยเจี้ยนเฉินยิ่งกว่าเด็กคนอื่นโ
