บทที่94 หมากกระดานนี้ อนุหลิวคือตัวเอก! (2)
เมิ่งชินรุ่ยนั้นกลัดกลุ้มจนแทบจะเป็นบ้าอยู่แล้ว! เขารู้สึกราวถูกจับร่างขึ้นไปวางไว้บนกองไฟให้เผาทั้งเป็น!
นอกจากบุตรชายคนโตกับคนรองแล้ว บุตรชายคนอื่นๆของเขาล้วนยังเป็นเพียงเด็กเยาว์วัยทั้งสิ้น
บุตรชายคนโต เมิ่งจิ่งหง – ถูกเลี้ยงดูอบรมเพื่อให้เติบใหญ่ขึ้นมาเป็นขุนนางฝ่ายบุ๋น จึงเป็นคนสุภาพนุ่มนวล เปี่ยมไปด้วยสติปัญญาและวิสัยทัศน์กว้างไกล ในภายภาคหน้าย่อมจะต้องกลายมาเป็นเสาหลักของราชสำนักอย่างแน่นอน ทว่าในสนามรบนั้น ดาบกระบี่ไร้ตา จิ่งหงเองก็มิได้มีวิชายุทธ์ติดกาย หากส่งเขาไปสนามรบ มิเท่ากับว่าส่งเขาไปตายหรอกหรือ?!
ส่วนบุตรชายคนรอง เมิ่งจิ่งหมิง นับว่าเชี่ยวชาญทั้งบุ๋นทั้งบู๊ อีกทั้งยังเป็นผู้ที่มีใจกล้าแกร่งแต่ก็ละเอียดรอบคอบ นับว่าสามารถส่งเข้าสู่สนามรบได้
แต่ทว่าเรื่องสำคัญนั้นอยู่ที่… เวลานี้จิ่งหมิงได้หายสาบสูญไปเสียแล้ว!
ครั้นเมื่อนึกถึงการหายตัวไปของเมิ่งจิ่งหมิงขึ้นมาได้ สายตาของเมิ่งชินรุ่ยก็พลันหม่นทมิฬลงในพริบตา เดิมทีฮูหยินเมิ่งยืนกรานหนักแน่นว่าเมิ่งจิ่งหมิงเป็นผู้พา ‘เมิ่งหนานอี้’ หนีตามกันไป เรื่องนี้ย่อมไม่มีทางเป็นเพียงคำกล่าวลอยๆอย่างแน่นอน! การหายตัวไปของเมิ่งจิ่งหมิง จะต้องมีอันใดเกี่ยวพันกับเมิ่งหนานอี้เป็นแน่!
แต่แล้วจะ
