องเมิ่งหนานอี้ดูสักหน่อย
บุตรีผู้นี้เฉลียวฉลาดเหนือผู้คนมาตั้งแต่วัยเยาว์ อีกทั้งเรื่องนี้ยังเกี่ยวพันไปถึงเกียรติยศ ความรุ่งเรืองและความเสื่อมถอยของจวนจงหย่งโหวนี้ด้วย นางย่อมสมควรต้องยื่นมือเข้าช่วยและออกแรงสักหนึ่งส่วน
เมิ่งซีโจวค้อมกายคารวะคราหนึ่ง ก่อนจะชำเลืองมองเมิ่งชินรุ่ยเพียงปราดเดียว แล้วจึงค่อยยกกาน้ำชาขึ้นรินชาให้แก่เขา “เหตุใดท่านพ่อจึงขมวดคิ้วไม่คลายเช่นนี้เล่า หรือว่างานในราชสำนักมีความยุ่งยากอันใด?”
ความห่วงใยที่อ่อนโยนและพอเหมาะพอดีนี้ ประหนึ่งสายฝนชุ่มชื่นที่โปรยปรายลงกลางหัวใจร้อนรุ่มกระวนกระวายของเมิ่งชินรุ่ย
เขาอดที่จะแอบทอดถอนใจมิได้ — นี่ต่างหากที่สมเป็นบุตรีของเขาอย่างแท้จริง! ทั้งเฉลียวฉลาด ทั้งอ่อนโยนรู้ความ! มิหนำซ้ำยังเป็นถึงว่าที่พระชายาขององค์รัชทายาทอีกด้วย นางคือผู้ที่จะค้ำจุนวงศ์ตระกูลและจวนโหวแห่งนี้ได้ในภายหน้า!
ในที่สุด เขาก็คลายความตึงเครียดในใจลงได้บ้าง บอกเล่าเรื่องทั้งหมดให้นางฟังตามตรง เริ่มตั้งแต่ที่มิอาจขัดขืนพระบัญชา ความลำบากที่ในจวนไร้ผู้เหมาะสมจะรับภารกิจนี้ ท้ายที่สุดเขาก็ได้แต่ทอดถอนใจออกมาอย่างหักหน่วง ก่อนจะทอดสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความหวังจ้องมองไปทางเมิ่งซีโจว
“…ซีโจว เจ้ามักเป็นผู้ที่มีความคิดอ่านมากว้างไกลมาแต่ไหนแต่ไร
