บทที่90 หมากตัวใหม่
เมิ่งซีโจวมั่นอกมั่นใจมาโดยตลอดว่า ตนนั้นวางแผนการได้รัดกุมไร้ช่องโหว่ เดิมทีนางคิดว่าจ้าวหังก็เป็นเพียงบุตรหลานตระกูลสูงศักดิ์ผู้มีนิสัยเสเพลคนหนึ่ง ที่นางอาจหยิบมาใช้ประโยชน์ได้บ้างเท่านั้น แต่ผู้ใดจะคาดคิดเล่าว่า นางกลับได้พบอัจฉริยะผู้หาได้ยากยิ่งคนหนึ่งเข้าแล้ว!
นางตะลึงงันจนวาจาสูญหายไปชั่วขณะ ทว่าการนิ่งเงียบของนางนั้น กลับถูกจ้าวหังตีความไปว่า นางเกิดความตื่นตระหนกและอับจนหนทางเมื่อฐานะที่แท้จริงของตนถูกเปิดโปง!
“แม่นางได้โปรดวางใจเถิด!” จ้าวหังเห็นดังนั้นก็ยิ่งมั่นใจในการคาดคะเนของตน น้ำเสียงที่เปล่งออกมาจึงยิ่งกดให้เบาลงกว่าเดิม ทั้งยังเจือความร้อนใจอยู่สองส่วน “คุณชายเช่นข้านับว่ายังพอมีอำนาจบารมีในเมืองหลวงแห่งนี้อยู่บ้าง อาศัยนามจวนกั๋วกงหนิงแห่งแคว้นจิ้ง การจะปกป้องคุ้มครองแม่นางให้ปลอดภัยย่อมมิใช่ปัญหา ท่านไม่จำเป็นต้องหวาดผวาตกใจอีกแล้ว!”
เขาเห็นเมิ่งซีโจวทำท่าราวกับอยากจะเอื้อนเอ่ยออกมา แต่แล้วกลับหยุดเสียกลางคัน ก็พลันคิดไปว่านางคงมีความกังวลที่ยากจะตัดสินใจอยู่เต็มอก
“คุณชาย ท่านจะเข้าใจผิดไปแล้วจริงๆ” เมิ่งซีโจวสูดลมหายใจลึกหนึ่งครา ตัดสินใจเปล่งเสียงเรียบเฉยไร้ระลอกคลื่นดังเดิมออกมาอีกครา “ข้า… เป็นเพียงสตรีธรรมดาผู้หนึ่งเท่านั้น
