บทที่81 ไม่มีสิ่งใดสนุกไปกว่าการปั่นหัวเมิ่งหนานอี้เล่นอีกแล้ว (1)
แต่เดิมเพื่อที่จะสวมรอยเป็นเมิ่งซีโจวให้แนบเนียน นางเคยคิดที่จะร่ำเรียนวิชาแพทย์อยู่บ้าง ทว่าเมื่อไปเสาะหาหมอมาหลายคน ต่างก็พากันบ่ายเบี่ยงปฏิเสธอย่างนุ่มนวล บ้างก็ว่า “เป็นถึงคุณหนูตระกูลสูงศักดิ์เช่นนี้ ไยต้องมาทนลำบากร่ำเรียนด้วยเล่า” บ้างก็ว่า “ต่อให้เรียนไปก็หามีประโยชน์อันใดไม่”
เมิ่งหนานอี้เองก็เห็นพ้องกับคำตอบเหล่านั้นเช่นกัน นางนับเป็นคุณหนูผู้สูงส่ง อีกทั้งในภายภาคหน้ายังจะมีสถานะที่สูงส่งเหนือผู้คนทั้งปวง หากล้มป่วยย่อมต้องมีหมอชื่อเสียงโด่งดังมาคอยปรนนิบัติรักษาให้ แล้วเหตุใดยังต้องหาเรื่องให้ตนเองลำบากด้วยเล่า? ส่วนเรื่องที่อาจถูกจับพิรุธได้นั้น…เพียงอ่านตำราแพทย์สักหน่อย ทำทีเป็นรู้เรื่องเพื่อไว้ใช้หลอกลวงให้ผ่านๆไป เพียงเท่านี้ก็สิ้นเรื่อง! ส่วนตัวนางนั้นก็ไม่เชื่อว่า เมิ่งซีโจวจะมีทักษะทางการแพทย์ที่สูงส่งอันใดนัก
แต่ผลก็คือ…แม้แต่ตำราแพทย์ นางยังเพียงแค่พลิกอ่านอย่างลวกๆไปเพียงไม่กี่หน้าเท่านั้น!
บัดนี้ถูกผลักขึ้นสู่หลังเสืออย่างไม่มีทางเลือก หากบิดาพบว่านางไม่รู้วิชาแพทย์เลยแม้แต่น้อย…ฐานะ ‘เมิ่งซีโจว’ ของนางย่อมต้องถูกเปิดโปงจนสิ้นแล้วเป็นแน่!
ทุกสิ่งที่นางและมารดาสู้อุตส่าห์วางแ
