แดงก่ำลามจากโคนหูลงไปถึงลำคอในชั่วพริบตา จากนั้นจึงรีบหันหน้าหนีไปอีกทางทันที ริมฝีปากที่เม้มแน่นสั่นไหวเล็กน้อย เผยให้เห็นกระแสพายุอันแสนปั่นป่วนรุนแรงที่กำลังกระหน่ำซัดอยู่กลางใจของเขาอย่างไม่อาจปิดบัง
ปฏิกิริยาของเขาล้วนอยู่ในสายตาของเมิ่งซีโจวทั้งสิ้น นางพลางแค่นหัวเราะเย้ยหยันอยู่ภายในใจ
ช่างเป็น ‘สุนัขผู้ภักดี’ โดยแท้! หัวจิตหัวใจของมนุษย์ ไหนเลยจะบริสุทธิ์ไร้เดียงสาได้ถึงเพียงนี้กัน?
มิน่าเล่า ชาติภพก่อนเขาจึงได้ถูกเมิ่งหนานอี้ล่อหลอกปั่นหัวให้ลุ่มหลงอย่างหัวปักหัวปรำ ถึงขั้นยอมพลีกายถวายชีวิตให้นางอย่างไม่นึกเสียดายเลย
ครั้นเห็นว่าสุมไฟได้ที่พอควรแล้ว นางจึงไม่คิดจะเร่งความคืบหน้าให้เร็วจนเกินไปนัก กับการพบพานกันเพียงครั้งเดียวในครานี้ นางจึงได้ยืดกายตรง แล้วกล่าวกับฉู่เซียวด้วยท่าทางเป็นห่วงเป็นใยหลายส่วนว่า
“คุณชายได้โปรดหลบภัยพักอยู่ที่โรงเตี๊ยมแห่งนี้สักวันสองวันก่อนเถิด รอให้ช่วงเวลานี้ผ่านพ้นไปแล้ว ท่านจึงค่อยจากไปเองย่อมไม่สาย”
กล่าวจบ นางก็มิได้รั้งรออยู่ต่ออีก เพียงหมุนกายเดินตรงไปยังประตูทันที
ในห้วงขณะที่ปลายนิ้วของนางใกล้จะแตะสัมผัสกับบานประตูแล้ว เสียงเคร่งเครียดของฉู่เซียวก็พลันเปล่งดังขึ้นจากด้านหลัง
“…ขอบคุณคุณหนูมาก”
เพียงแค่แค่นเสียงเอ่ยคำขอบคุณอ
