บทที่38 ธาตุทั้งห้าขาดคุณธรรม ดวงชะตาขาดคนสั่งสอนกระมัง?
ภายในศาลบรรพชน
ฟิ้ว—!
เสียงแส้ถูกหวดแหวกห้วงอากาศดังแสบแก้วหู ก่อนจะพุ่งทะยานฟาดเข้าใส่เรียวขาของเมิ่งซีโจวอย่างสุดกำลัง!
แรงหวดนั้นนับว่าหนักหน่วงเต็มสิบส่วน หากฟาดถูกเข้าจริงๆ เกรงว่าเนื้อหนังบริเวณนั้นคงจะถลอกแตกในฉับพลันเป็นแน่!
ทว่าเมิ่งซีโจวกลับสามารถบิดเอวเบี่ยงหลบได้ในห้วงเสี้ยวอึดใจของเวลาคับขัน เอนกายเลี่ยงหลบออกไปได้อย่างคล่องแคล่วว่องไว
เงาแส้จึงเฉียดผ่านชายอาภรณ์ของนางไปอย่างหวุดหวิด ก่อนจะฟาดลงกระแทกกับพื้นเสียงดังผัวะ ปลุกฝุ่นผงให้ลอยฟุ้งกระจายขึ้นมาเล็กน้อย
เมื่อโจมตีพลาดเป้า ซิวหลานยิ่งบังเกิดโทสะรุนแรงกว่าเดิม กัดฟันพุ่งทะยานเข้าประชิดเป้าหมาย ทำการหวดแส้ใส่ร่างของเมิ่งซีโจวอีกครา ทว่านางเพียงหมุนกายหนึ่งรอบ ก็สามารถหลบพ้นไปได้อย่างหวุดหวิดอีกครา
“หยุดนะ! หยุดเดี๋ยวนี้!”
ซิวหลานร้องตะโกนออกมาเสียงดังด้วยความเดือดดาลและเสียหน้า ฝ่ามือกำด้ามแส้ไว้แน่น ก่อนจะสะบัดออกไปอย่างคลุ้มคลั่งครั้งแล้วครั้งเล่า! เสียงแส้ฟาดผ่านห้วงอากาศดังขึ้นต่อเนื่อง ชวนให้ผู้ที่ได้ยินถึงกับเสียวฟันไปทั้งปาก!
แต่ร่างของเมิ่งซีโจวกลับเคลื่อนหลบได้พลิ้วไหวดุจภูตพราย บนใบหน้าหาได้ปรากฏร่องรอยความหวาดกลัวให้เห็นเลยแม้แต่น้อย ตรง
