ิ่งได้ไตร่ตรองและคำนวณไว้ก่อนแล้ว มีแต่ต้องทำให้คนทั้งจวนล่วงรู้กันทั่ว จึงจะสามารถปิดประตูตายทุกทางหนีของเมิ่งซีโจวได้สิ้น!
หาไม่แล้ว ด้วยอุปนิสัยของเมิ่งชินรุ่ยที่แลเห็นเพียงผลประโยชน์ตน เพื่อรักษามูลค่าที่บุตรีทั้งหลายยังพอจะมีให้ใช้ประโยชน์ได้บ้าง เขาย่อมจะต้องทำเรื่องใหญ่ให้กลายเป็นเล็กอย่างแน่นอน ส่วนเรื่องเล็กก็ให้สูญหายไป ยกสูงแล้ววางเบาเป็นแน่ บางทีอาจถึงขั้นสั่งให้นางกล้ำกลืนเรื่องนี้กลับลงท้องไป แล้วออกหน้าเสแสร้งทำเป็นว่า ภายในจวนแห่งนี้ล้วนมีแต่ความสงบสุขต่อหน้าผู้คนภายนอกเสียด้วยซ้ำ!
แต่ครานี้เรื่องอื้อฉาวถูกนางโหมประโคมจนเอิกเกริกไปทั่วจวน ทั้งนายทั้งบ่าวล้วนแต่ได้ยินกับหูกันทั้งสิ้น แล้วจะมิให้เมิ่งชินรุ่ยต้องลงทัณ์เมิ่งซีโจวอย่างหนักได้อย่างไรเล่า! เพราะหากเขากล้าละเว้นปกป้องเข้าข้าง พรุ่งนี้ย่อมต้องมีีกากล่าวโทษว่าเขาปกครองเรือนมิเคร่งครัด เมินเฉยต่อจารีต และศีลธรรมอันดีกองสุมเต็มโต๊ะทรงอักษรขององค์ฮ่องเต้เป็นแน่!
ด้วยเหตุนี้ แม้เมิ่งชินรุ่ยจะรู้สึกไม่เต็มใจทำสักเพียงใด ย่อมต้องรีบปั้นสีหน้าท่าทางเข้มงวดในการปกครองเรือนออกมาให้เห็นในทันที
“นังตัวอัปมงคล! จงลากตัวนางไปยังศาลบรรพชนเดี๋ยวนี้! แล้วใช้กตระกูลเฆี่ยนโบยนางห้าสิบที!”
ผู้คนที่อยู่ ณ
