ว่าละอองน้ำลายอันเงียบงันเหล่านั้น กลับมากพอที่จะจมร่างของนางให้มอดดับลงทั้งเป็นได้!
ฝ่ามือที่เมิ่งซีโจวใช้ปิดใบหน้าไว้ค่อยๆกำแน่นขึ้นเล็กน้อย เรียวนิ้วทั้งหมดล้วนซีดขาว ทว่าลึกลงไปสุดหัวใจกลับเยียบเย็นดุจน้ำแข็ง มิได้ไหวติงแม้แต่น้อย ภายในได้แต่นึกอยากปรบมือสรรเสริญกลอุบายอาบยาพิษของผู้เป็นมารดา ที่เพียงยิงธนูดอกเดียวก็สามารถจับนกได้ถึงสองตัวพร้อมกัน
เมิ่งจิ่งหมิงเป็นบุตรอนุคนรองแห่งตระกูลเมิ่ง เขาเป็นบุตรชายของอนุหลิวซึ่งเป็นที่โปรดปรานของเมิ่งชินรุ่ย บุรุษผู้นี้ทั้งฉลาดหลักแหลมและมีไหวพริบปฏิภานดีมาตั้งแต่เล็ก ฮูหยินเมิ่งจึงเห็นเขาเป็นเสี้ยนหนามที่ทิ่มตำตาอยู่เสมอ
ก่อนหน้านี้ไม่นาน ฮูหยินเมิ่งก็ได้ฉวยโอกาสลงมืออย่างลับๆ จนทำให้เมิ่งจิ่งหมิงหายสาบสูญไปอย่างไม่คาดฝัน
และช่วงเวลาที่เขาหายตัวไปนั้น ก็ช่างประจวบเหมาะพอดีกับวันที่เมิ่งซีโจวถูกลักพาตัวไปขายด้วย
บัดนี้ เมื่อฮูหยินเมิ่งได้สาดโคลนข้อหาที่ ‘พี่น้องร่วมสายเลือดลักลอบเสพสมแล้วหนีตามกันไป’ เข้าใส่เช่นนี้แล้ว นั่นไม่เพียงตอกย้ำความผิดของเมิ่งซีโจวให้ดูยิ่งใหญ่มหันต์ราวตอกตะปูตรึงฝาโลงจนแน่นแล้ว หากแต่ยังสามารถโยนคดีไร้ศพไร้เงาของเมิ่งจิ่งหมิงลงหลุมปิดตายเสียจนมิดชิดได้ด้วย ตัดสิ้นหนทางที่อนุหลิวจะสามารถพลิกฟื้นกลับขึ