เส้นทางแห่งความตาย มิว่าจะเลือกเดินเส้นทางใด จุดจบย่อมไม่มีอันใดแตกต่างกัน!
ฮูหยินเมิ่งคล้ายจะมิอาจทนรับความโศกเศร้าใหญ่หลวงนี้ได้ไหว ร่างกายโอนเอนวูบไหว โชคดีที่แม่นมข้างกายผู้หนึ่งรีบเข้ามาช่วยประคองร่างไว้ได้ทัน
ครั้นสงบลมหายใจลงได้เล็กน้อย นางจึงทำท่าทางราวกับตัดสินใจได้เด็ดขาดแล้ว จึงได้เอ่ยออกมาว่า
“ในช่วงเวลาที่นางได้หายตัวไปนั้น นางได้ไปอยู่ร่วมชายคาเดียวกับพี่ชายคนรองเมิ่งจิ่งหมิง… สองพี่น้องแอบลักลอบได้เสียกันแล้ว จึงชักชวนพากันหนีตามไป!”
พี่น้องลักลอบได้เสียกัน! หนีตามกันไป!
ถ้อยวาจาเหล่านี้ ประหนึ่งอัสนีบาตฟาดผ่าลงกลางพื้นราบ ระเบิดใส่ผู้คน ณ ที่แห่งนั้นจนมึนงงตาลายไปตามๆกัน!
นี่นับเป็นเรื่องสุดอื้อฉาวสะเทือนฟ้าสะท้านดิน ที่ร้อยปียังยากจะได้ยินสักครา!
ผิดทำนองคลองธรรม ขัดต่อจารีตอันดีงาม ไร้ซึ่งยางอายสิ้นดี!
คำบอกเล่าทั้งหมด ล้วนรุนแรงมากพอจะตอกตรึงผู้คนทั้งจวนจงหย่งโหวแห่งนี้ไว้บนเสาแห่งความอัปยศ และทิ้งกลิ่นคาวเหม็นคละคลุ้งให้ผู้คนได้ก่นด่าสาปแช่งไปอีกนับหมื่นปี!
เพียงชั่วพริบตา สายตาของผู้คนทั้งมวลก็ราวกับคมมีดนับพันเล่ม พร้อมใจกันพุ่งตรงเข้าใส่ร่างของเมิ่งซีโจวทันที
ทั้งดูแคลนเหยียดหยาม ทั้งซ้ำเติมความทุกข์ที่นางต้องแบกรับ…
แม้มิได้มีผู้ใดเปล่งวาจาด่าทอออกมาสักคำ ท
