จนดวงตาบวมเป่งแล้วพระองค์ทรงทอดพระเนตรเห็นเข้า จะไม่ทำให้ต้องทรงเป็นห่วงเจ้าได้อย่างไรเล่า”
ฮูหยินเมิ่งใช้ผ้าไหมเนื้อละเอียด ค่อยๆปาดเช็ดคราบน้ำตาที่หางตาของเมิ่งหนานอี้ให้อย่างละมุนทะนุถนอม
“ท่านแม่เจ้าขา~ ยังจะมาหยอกล้อลูกเล่นอีก!”
เมิ่งหนานอี้เอนกายซบอิงอยู่ภายใต้อ้อมอกของมารดา เอ่ยน้ำเสียงออดอ้อนเจือสะอื้น คราบน้ำตาบนใบหน้ายังมิทันจางหาย ทว่าภายในใจกลับปั่นป่วนด้วยความตื่นเต้นและหวานล้ำอย่างยิ่ง จนโทสะเมื่อครู่พลันถูกพัดสลายหายไปกว่าครึ่ง
องค์รัชทายาทได้รับพระบัญชาจากฮ่องเต้ให้ไปฝึกปรือ ณ ค่ายทหารชายแดน ครั้นจากไปนานปีกลับคาดไม่ถึงว่า หลังเสด็จกลับจากการเข้าเฝ้าแล้ว สิ่งแรกที่ทรงกระทำก็คือ รีบร้อนเสด็จมายังจวนโหวเพื่อพบหน้านางโดยเฉพาะ!
เพียงเท่านี้ก็เป็นเครื่องพิสูจน์ชิ้นเอก และมากเพียงพอแล้วที่จะบ่งบอกว่า องค์รัชทายาทนั้นทรงให้ความสำคัญต่อตัวนางซึ่งเป็นคู่หมั้นคู่หมายมากเพียงใด! ความใส่ใจที่มีต่อกันนั้นช่างลึกซึ้งเกินพรรณนา!
ความเย่อหยิ่งในศักดิ์ศรีและความปีติยินดีอันล้นหลาม พลันโถมทับหัวใจของนางจนเอ่อล้น!
นางอดมิได้ที่จะยกยิ้มมุมปาก พลางขยับกายซุกแนบชิดอกมารดาอีกครา ประหนึ่งได้แลเห็นแล้วซึ่งอนาคตอันรุ่งโรจน์ — ได้สวมมงกุหงส์ นุ่งห่มอาภรณ์มงคล ครองฐ)านันดรสูงสุดเป็นมา
