่ฝ่ายศัตรู!
เมิ่งซีโจวลูบไล้บังเหียนหยาบกระด้าง เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเยียบเย็นดุจน้ำค้างยามราตรี
“เกรงว่า…นี่คงจะไม่ใช่ภัยจากภายนอกแล้ว หากแต่เป็นเภทภัยจากภายในต่างหาก”
“พี่เมิ่ง! เหตุใดคำพูดของท่านจึงได้ตรงกับที่ท่านพี่รัชทายาทตรัสไว้ทุกประการเล่า!” ซ่งซวี่ป๋ายเอ่ยกระซิบเสียงต่ำด้วยความตกตะลึง
เมิ่งซีโจวปรายตามองไปทางซ่งซวี่ป๋าย เดิมทีองค์รัชทายาทย่อมต้องจัดกำลังองครักษ์มาคอยคุ้มกันโอรสเพียงผู้เดียวขององค์หญิงใหญ่อย่างแน่นหนา ทว่าเขากลับถูกลักพาตัวไปขายได้เช่นนี้ นี่แสดงให้เห็นว่า ผู้ที่ลงมือย่อมมีฝีมือร้ายกาจไม่น้อย แม้แต่องครักษ์ใกล้ชิดขององค์รัชทายาทยังถูกซื้อตัวไปได้ เพียงแต่ยังมิอาจทราบว่า ผู้ที่ลงมือทำร้ายองค์หญิงใหญ่กับผู้ที่อยู่เบื้องหลังเหตุครั้งนี้…จะเป็นพวกเดียวกันหรือไม่
เบื้องหลังผู้บงการยังมิอาจยืนยันชัดเจนได้ ทว่าในยามนี้ สิ่งสำคัญที่สุดก็คือ จำต้องตามหาตัวองค์หญิงใหญ่ให้พบเสียก่อน!
นางข่มจิตใจให้สงบเยือกเย็นลง แล้วจึงตั้งสติตนเองให้มั่น พลางรื้อฟื้นความทรงจำเดิมอย่างรวดเร็ว — ระยะนี้หมู่บ้านเสี่ยวเหอและหมู่บ้านใกล้เคียง มีตระกูลใดที่เพิ่งรับสะใภ้ใหม่เข้าบ้านบ้างหรือไม่
ในดินแดนท่ามกลางหุบเขาเช่นนี้ การซื้อภรรยาเข้าบ้านนับเป็นเรื่องใหญ่ ย่อมจะต้องมีการจัดพิธี
