ความตกตะลึง ร่างทั้งร่างแน่นิ่งราวต้องมนตร์สะกด น้ำลายแทบไหลย้อยออกจากริมฝีปาก!
“เรือนร่างสมบูรณ์เกือบครบสิบส่วน! นับว่าเป็นของหายากยิ่งนัก!” เขาเอ่ยออกมาด้วยความตื่นเต้น จนถึงกับพูดจาแทบไม่เป็นภาษา “เร็ว! เร็วเข้า เจ้ารีบรักษาข้าเดี๋ยวนี้!”
“ได้เลยเจ้าค่ะ!”
เมิ่งซีโจวขานรับทันใด ส่วนซ่งซวี่ป๋ายเองก็ไม่รอช้า รีบลากร่างเปลือยเปล่าไร้สติของจางเฉิงออกไปอย่างฉับพลันทันทีเช่นกัน
ก่อนลงเข็มทำการเย็บบาดแผลแหวะหวะของเศรษฐ)ีบ้านนอกผู้นั้น เพื่อการเคลื่อนไหวที่ดีขึ้น จะได้สามารถใช้มอบ‘ความสุขสม’ให้กับจางเฉิงมากยิ่งขึ้น!
เมิ่งซีโจวจึงได้เติมเชื้อไฟให้อีกระลอกหนึ่ง นางเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเย็นว่า
“ท่านผู้สูงศักดิ์ บาดแผลที่ทวารหลังของท่านนี้ จำต้องใช้เวลาในการบำรุงรักษาอย่างประณีตถึงครึ่งเดือนจึงจะดีขึ้น ระหว่างนี้ หากท่านทนอดกลั้นจนเกิดความลำบากใจจนเกินกักเก็บแล้วล่ะก็…”
นางเว้นจังหวะเล็กน้อย พลางเหลือบสายตามองไปยังทิศที่จางเฉิงถูกลากออกไป แล้วจึงกล่าวต่อว่า
“ใช่ว่าจะมิอาจใช้ ‘เบื้องหน้า’ คลายเหงาแทนได้ บุรุษเรือนร่างกำยำแข็งแกร่งเช่นนั้น หากได้พิชิตลิ้มลองแล้ว เกรงว่าท่านอาจจะได้สัมผัสรสชาติที่แปลกใหม่อีกแบบก็เป็นได้”
เศรษฐ)ีผู้มั่งคั่งได้ยินดังนั้น ก็พลันเปล่งเสียงหัวเราะ
