ในตอนนั้นเอง ท่ามกลางผู้คนที่รวมกลุ่มอยู่เบื้องหน้า ชายวัยกลางคนผู้หนึ่งพลันตื่นเต้นขึ้นมา
“ยอดเยี่ยม พี่ใหญ่เหลยเลื่อนระดับแล้ว ถ้าอย่างนั้น แบบนี้การล้างแค้นให้เฉินจวินก็ยิ่งง่ายขึ้นแล้ว”
“เหล่าหวัง เกิดอะไรขึ้นกับเฉินจวินกันแน่?”
“เอ่อ… คือเรื่องมันเป็นอย่างนี้ ฉันกับเฉินจวินออกไปสำรวจเส้นทางด้วยกัน พอไปถึงป่าเล็กๆ ตรงนั้น พวกเราก็เจอเข้ากับงูพิษเก้าห่วงสองตัวทันที พวกเราเห็นสถานการณ์ไม่ดี ก็เลยรีบหันหลังหนีทันที”
“น่าเสียดาย เฉินจวินเคลื่อนไหวช้าไปหน่อย เลยถูกงูยักษ์ตัวหนึ่งไล่ตามทันและกลืนกินเข้าไป ส่วนฉันตื่นรู้พรสวรรค์เพิ่มความเร็ว จึงเคลื่อนไหวได้เร็วกว่า เลยหลอกล่อให้งูอีกตัวหนึ่งตามมาที่นี่”
“โชคดีที่พวกนายก็มาถึงพอดี เลยสังหารงูยักษ์ตัวนี้ได้ เฮ้อ! ที่นี่มัน…มันน่ากลัวจริงๆ” เมื่อพูดถึงตรงนี้ ชายวัยกลางคนก็แสดงสีหน้าหวาดกลัว
เหลยเจวี๋ยเงียบฟังอย่างสงบด้วยสีหน้าเคร่งขรึม ไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมานี้ เขาสร้างอำนาจอันเด็ดขาดในกลุ่มมือใหม่แห่งนี้ และได้รับการยอมรับจากทุกคนในกลุ่มให้เป็นหัวหน้า แม้ว่าชายวัยกลางคนจะแก่กว่าเขาถึงสิบปี ก็ยังต้องเรียกเขาว่า ‘พี่ใหญ่เหลย’
“ไปกันเถอะ พวกเราจะไปแก้แค้นให้เฉินจวิน เหล่าหวัง นายนำทางไปสิ” เหลยเจวี๋ยกล่าวอย่างแผ่วเบา
“พี่ใหญ่เหลย
