้นเสียง ฝีเท้าของทุกคนก็เร็วยิ่งขึ้น
ฉินเฟิงตกใจ เมื่อได้ยินคำพูดของพวกเขา นั่นหมายความว่าเขาได้ขโมยโอกาสจากอสูรหนูตัวนั้น และคนทั้งห้ากำลังมุ่งหน้ามาทางนี้ เดิมทีอีกฝ่ายเป็นกลุ่มเจ็ดคน ก่อนหน้านี้พวกเขาเจออสูรหนูฟันแทะสองตัว หลังจากการต่อสู้ที่ดุเดือด อสูรหนูตัวหนึ่งบาดเจ็บหนัก หลี่เยว่และโจวเฉิงเสียชีวิตคาที่ ส่วนอีกห้าคนที่เหลือก็บาดเจ็บทั่วร่าง
เมื่อเห็นสถานการณ์ไม่ดี คนทั้งห้าก็ล่าถอยไปพร้อมกับต่อสู้ไปด้วย แต่สุดท้ายก็อาศัยภูมิประเทศโดยรอบและสติปัญญาจัดการอสูรหนูที่ตามล่าพวกเขาจนสำเร็จ ตอนนี้พวกเขากลับมาเพื่อจัดการอสูรหนูอีกตัวที่กำลังบาดเจ็บหนัก
เมื่อฉินเฟิงเห็นท่าไม่ดี เขาก็รีบหมอบเข้าไปในพงหญ้า และแอบย่องหนีไปไกลๆ… เขาไม่อยากปะทะกับอีกฝ่าย เพราะมันไม่มีความจำเป็นใดๆ ยิ่งไปกว่านั้น เขาก็ได้รับผลประโยชน์จากอีกฝ่ายไปแล้ว
ด้วยพรสวรรค์เพิ่มความเร็ว ฉินเฟิงจึงคล่องตัวและรวดเร็วเป็นพิเศษ อีกทั้งประสาทสัมผัสยังช่วยให้เขาคาดการณ์เส้นทางล่วงหน้าได้ เพียงชั่วครู่ เขาก็แอบย่องออกไปและห่างไกลจากสถานที่นั้นแล้ว
ไม่นานนัก ก็มีเสียงตะโกนอย่างกราดเกรี้ยวตามหลังเขามา
“ใคร! ใครกันที่มาขโมยผลประโยชน์ของพวกเราไป?”
“ไอ้บ้า ไอ้เวรเอ๊ย!”
ฉินเฟิงได้ยินเสียงคำรามเหล่านั้นจากร
