จกลายเป็นข้อตําหนิให้ผู้คนจับผิดได้ นางจึงเลือกทํา ทุกอย่างให้ไร้ที่ติ
จ้าว งเห็นท่าทีอ่อนน้อมของบุตรสาวก็รู้สึกพอใจ แม้บุตรสาวจะได้ รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ หากกลับมิได้หยิ่งผยอง ยังเคารพบิดาเช่นเดิม นี่คือสิ่งที่เขายอมรับได้
“มาแล้วก็ดีแล้ว”
เขากล่าวเสียงเรียบแต่ไม่เย็นชา ต่างจากฉินเสียงเหอ ตอบเพียง สั้น ๆ “มาก็ดี” น้ําเสียงราบเรียบไร้ไออุ่น หลังความบาดหมางครั้งก่อน ความ สัมพันธ์แม่ลูกก็เย็นชาลงดั่งผิวน้ําจับน้ําแข็ง ในใจฉันเชียงเรือมีเพียง จ้าวเย่อเหรินเป็นบุตรสาวที่ดี ส่วนจ้าวเข่อหรัน ในสายตานาง คือผู้เลือกห่าง เห็นจากสายเลือดตนเอง เมื่อทุกคนพร้อมหน้า จ้าวชงกระแอมเบา ๆ ก่อน
กล่าว
“เหตุการณ์เมื่อวาน ทุกคนคงทราบดีแล้ว วันนี้ให้เข่อหรันกับ อิงเอ๋อ ออกมาพูดให้ชัด ว่าแท้จริงเกิดอะไรขึ้น
สองพี่น้องก้าวออกมา คนหนึ่งสงบนิ่งดุจสายลมอ่อน อีกคนมั่นใจ ราวถือไพ่เหนือกว่า จ้าวอิงเชื่อมั่นว่าตนไม่มีวันถูกจับได้ เพราะตอนเหยียบ ชายกระโปรงนั้น หลิว เหนียงไม่น่าเห็น นางแอบยิ้มเยาะในใจ คิดว่าชัยชนะ อยู่ในมือ หากจ้าวเข่อหรินไม่ยอมช่วยนางในงานคัดเลือกชายา นางก็จะ
ทําลายโอกาสของอีกฝ่ายเสียเอง
จ้าวเข่อหรันเห็นแววตานั้นก็เพียงหัวเราะในใจ ความคิดของจ้าวอิง ตื้นเข็นนัก ถึงแม้เรื่องนี้จะปักความผิดลงที่นาง บิดาก็ไม่มีวันปล่อยให้เรื่อง ลุกลามจนกระทบงานคัดเลือก เพราะในสายตาบิดา ผลประโยชน์ย่อมมา
ก่อนเสมอ
“เข่อ
