นหนึ่ง ควรนั่งรถม้าเดี่ยว ทว่าเพราะเป็นครั้งแรก ที่เข้าวัง และเวลาจํากัด ท่านโหวจ้าวหลินกับเซียวหลิงจึงขึ้นรถม้าคันเดียว กัน เพื่อสอนมารยาทและพิธีการระหว่างทาง
ๆ
รถม้าเคลื่อนไปใกล้พระราชวังเรื่อย ๆ หัวใจจ้าวเข่อหรันเต้นแรงขึ้น ตามระยะทาง แต่พอคิดว่า วันนี้ชื่อชวี่ก็จะอยู่ในวังเช่นกัน ความตึงเครียด ในอกก็ค่อย ๆ คลายลง ไม่นานก็ถึงวังหลวง ทั้งสามลงจากรถม้า เปลี่ยนเป็น เสลี่ยง มุ่งหน้าไปยังตําหนักไท่เหอเตี้ยน
เมื่อได้รับพระราชทานอนุญาต ท่านโหวจ้าวหลิน เชียวหลัง และ จ้าวเข่อหรัน จึงก้าวเข้าสู่ท้องพระโรง ภาพตรงหน้าทําให้นางอดสูดลมหายใจ ลึกไม่ได้ ขบวนใหญ่เหลือเกิน ฮ่องเต้ซือถูหลิงจื้อนั่งอยู่เบื้องบน ข้างกายคือ สตรีในชุดเหลืองอร่าม ฮองเฮา เบื้องล่างยังมีเหล่าสนมหลายนางประดับ กายด้วยเครื่องทรงหลากสีสัน
จ้าวเข่อหรันเหลือบสายตาอย่างระมัดระวัง แล้วในที่สุดก็พบร่างใน ชุดยาวที่ทําให้หัวใจสงบลง ซือถูกวี่ เพียงสบตาเดียว ความว้าวุ่นในอกก็คล้าย มีใครวางมีอลูบเบา ๆ เขาเองก็จ้องนางตั้งแต่ก้าวแรกที่นางเข้ามา วันนี้เขา เพิ่งรู้ว่า สีขาวบนร่างนางช่างอันตราย อันตรายต่อหัวใจเขา เขาอยากดึงนาง เข้าอกนัก แต่ที่นี่คือวังหลวง ทําได้เพียงส่งสายตาปลอบประโลม
“กระหม่อมถวายบังคมฝ่าบาท ขอพระองค์ทรงพระเจริญหมื่นปี
หมินหมื่นปี”
เสียงสามคนประสานกัน
“ลุกขึ้น”
ฮ่องเต้ซือถูหลิงจื๊อตรัสเรียบ เมื่อทั้งสามลุกขึ้น ฮ่องเต้เอ่ย
