้ดี รอบพระวรกายมีหญิงงามมากมาย ความหลงใหล หากไม่ได้รับ การตอบสนอง ก็ย่อมค่อย ๆ เลือนหาย อีกทั้งพระชนมายุของพระองค์ก็ถึง วัยต้องคัดเลือกชายาแล้ว หากทรงเลือกผู้อื่นก่อน คุณหนูจะทําเช่นไร?”
คําวิเคราะห์เย็นเฉียบ จคมมีด จ้าวเย่อเหรินใจสั่น
“เจ้าหมายความว่า หากข้าลังเล พระองค์อาจแต่งกับผู้อื่น?”
“เป็นไปได้สูงเจ้าค่ะ และเมื่อถึงวันนั้น ต่อให้พระองค์ยังมีใจ ฮ่องเต้และฮองเฮาก็อาจไม่ทรงเห็นด้วย เพราะคุณหนูยังมีคู่หมั้นอยู่ หาก ข่าวแพร่งพราย ชื่อเสียงอาจจะย่อยยับ
ความกังวลถาโถม จ้าวเย่อเหรินกัดริมฝีปาก เสียน วิ้นที่ยืนเงียบมา นาน ตัดสินใจครั้งสําคัญในใจ นางต้องทวงคืนความไว้วางใจ
“คุณหนู…หากท่านต้องการยกเลิกสัญญาหมั้นหมายจริง ๆ บ่าวมีวิธี
หนึ่งเจ้าค่ะ”
คําพูดนั้นทําให้ทั้งสองหันมามองอย่างประหลาดใจ เพราะเสีย
นอวิ๋นเคยคัดค้านมาตลอด นางยิ้มบาง
“ก่อนหน้านี้บ่าวเกรงความเสี่ยง แต่บัดนี้องค์รัชทายาททรงชัดเจน แล้ว หากยังยืดคู่หมั้นไว้ ก็เท่ากับขวางอนาคตของคุณหนู”
จ้าวเย่อเหรินสีหน้าอ่อนลง
“พูดมา วิธีอะไร”
“การถอนหมั้น ต้องเป็นฝ่ายเราขอถอน เพื่อรักษาชื่อเสียง แต่ต้องมี เหตุผล…เช่นหลินชื่อจื่อทําผิดประการใดประการหนึ่ง หากมีมลทิน คุณหนู
จึงจะถอนหมั้นได้อย่างสง่างาม
ค่ะ”
จ้าวเย่อเหรินพยักหน้า แต่ยังนั่งเล
“แล้วจะหาความผิดนั้นได้อย่างไร?”
เสียนอวิ๋นตอบช้า ๆ
“เรื่องนี้ คุณหนูท้าคนเดียวไม่ได้ ต้องมีผู้ใหญ่ช
