ลังจากไป พร้อมการตัดสินใจบางอย่าง การ ตัดสินใจที่จะครอบครองนางอย่างถูกต้องตามครรลอง
ครั้นกลับถึงจวนเจิ้นเป่ยโหว ยามโหย่วสือหนึ่งเค่อ ท้องฟ้าเริ่มย้อมสี ทองส้ม บรรยากาศในห้องโถงใหญ่คึกคัก แม้งานเลี้ยงยังไม่เริ่ม ผู้คนกลับมา นั่งพร้อมหน้ากันเกือบครบ โต๊ะกลมใหญ่ตั้งเด่นกลางห้อง ผู้คนล้อมนั่งตาม ลําาดับศักดิ์
จ้าวเย่อหรันกวาดตามองอย่างเงียบงัน ความคิด บช้อนประดังเข้า มา แท้จริงแล้ว สกุลจ้าวหาได้มีสตรีมากมายเหมือนตระกูลใหญ่บางแห่ง ท่านปู่มีภรรยาเพียงสองคน และอนุหนึ่งคนซึ่งสิ้นชีวิตไปนานแล้ว ทว่าหญิง สองคนนั้นล้วนมิใช่ผู้ธรรมดา
ตําาแหน่งประธานและสองฝั่งยังว่างเปล่า ครอบครัวของบิดานางนั่ง ฝั่งขวา เพราะเป็นสายใหญ่โดยชอบธรรม ฝั่งซ้ายคือรองสายที่เกิดจาก ภรรยารอง หลี่เฟย ความสัมพันธ์ภายนอกดูเรียบร้อย ทว่าภายในเต็มไป ด้วยคลื่นใต้นํ้า
จ้าวหย่งมองพี่ชายด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน แต่แววตาเย็นเยียบดุจคม มีด ส่วนหลี่เฟย แม้ยิ้มละไม ทว่าความขุ่นแค้นฝังลึกมีอาจลบเลือน เมื่อท่าน โหวจ้าวหลินและภรรยาทั้งสองก้าวเข้ามา ทุกคนลุกขึ้นพร้อมเพรียง บรรยากาศหนักแน่นจนแทบหายใจไม่ทั่วท้อง คําทักทายถ้อยคํา รื่นรมย์ ทว่าทุกประโยคแฝงเขี้ยวเล็บ จ้าวเข่อเหรินรีบเอ่ยออดอ้อนท่านปู่ เสียง หวานหยดย้อย เรียกเสียงหัวเราะจากท่านผู้เฒ่าได้ทันที
“หลานสาวของข้า ช่างรู้จักเอาใจนัก
คําชมดังขึ้น สีหน้าผู้คนต่างกันไป บิดามารดาของนางยิ้มอย่า
