อยพระองค์ก็ทรงกล้าที่จะต่อสู้และทุ่มเทอย่างเต็มที่ ไม่ได้ทรงเป็นเต่าหดหัว!
แม้จะพ่ายแพ้ แต่ก็ยังคงน่าภาคภูมิใจ!
องค์หญิงเก้าพบฝ่ายสันติภาพ ขุนนางชั้นผู้ใหญ่ยังจะกล่าวต่อ แต่นางเอ่ยเสียงดังขึ้นทันที
“ท่านอาจารย์จินเคยกล่าวไว้ว่า เพื่อให้ชาติบ้านเมืองสามารถยืนหยัดและเจริญรุ่งเรือง จำเป็นต้องมีฮ่องเต้ที่คอยปกป้องประตูเมืองและเสียสละชีวิตเพื่อบ้านเมือง!
ดังนั้นนับจากวันนี้เป็นต้นไป ต้าคังของพวกเราจะไม่มีวันยอมเสียดินแดน! ไม่ยอมส่งบรรณาการ! ไม่สมรสเพื่อสันติภาพ! ไม่จ่ายค่าปฏิกรรมสงคราม!”
กล่าวจบองค์หญิงเก้าก็หันไปมองเฉินจี๋ “แม้ว่าอู่หยางจะเป็นสตรี แต่ก็มีสายเลือดแห่งราชวงศ์ เป็นส่วนหนึ่งของต้าคัง หลังจากขับไล่ตงหมานได้แล้ว ลูกยินดีจะไปรักษาการณ์ที่ชายแดนแทนเสด็จพ่อ ตราบใดที่ลูกยังไม่ตาย พวกต่างเผ่าจะไม่มีวันได้ย่างกรายเข้าสู่จงหยวนแม้แต่ก้าวเดียว!”
เฉินจี๋เป็นคนค่อนข้างอ่อนไหวอยู่แล้ว เมื่อได้ฟังองค์หญิงเก้ากล่าวอย่างกระตือรือร้น เขาก็รู้สึกเลือดเดือดพล่าน
“กระหม่อมขอสาบานว่าจะติดตามฝ่าบาท ติดตามองค์หญิงร่วมปกป้องประตูแผ่นดิน ต่อต้านศัตรูจากภายนอก จนกว่าชีวิตจะหาไม่!”
ชิ่งกั๋วกงและฝ่ายสนับสนุนสงคราม ขุนนางชั้นผู้ใหญ่ รีบคุกเข่าลงพร้อมเปล่งเสียงดัง
องค์หญิงเก้าเห็นเช่นนั้นก็ยิ่งฮึกเหิม จึงกล่าวต่อว่า “ท่านอาจารย์จินยังเคยกล่าวไว้ว่า ทุกคนล้วนต้องตาย แต่จงทิ้งหัวใจที่ซื่อสัตย์ไว้เพื่อส่อ
