อินผิงจึงยังไม่ได้รับการปกครองที่ดี? ไม่มีเลย! เมื่อเป็นเรื่องที่มีผลประโยชน์ ทุกคนต่างแย่งชิงกันจนหัวร้างข้างแตก แต่พอเจอเรื่องสำคัญ กลับผลักภาระให้กันไปมา ไม่มีใครทำงานจริงจังเลยสักคน!
กินเงินเดือนเปล่าก็แล้วไป แต่นี่กลับอยากจะถลกหนังชาวบ้าน ขูดเลือดขูดเนื้อ จะเก็บคนพวกนี้ไว้ทำไมกัน?”
“การลดขนาดเจ้าหน้าที่ปกครองนั้นทำได้ แต่การลดกำลังทหารนั้นทำไม่ได้เด็ดขาด!”
เฉินจี๋กล่าวว่า “บัดนี้รอบต้าคังมีศัตรูจ้องจะโจมตี ภายในประเทศก็มีโจรท้องถิ่นอาละวาด ทหารก็ไม่เพียงพออยู่แล้ว หากลดกำลังทหารลงอีก ผู้ใดจะต้านทานศัตรูภายนอก? ผู้ใดจะกวาดล้างพวกโจร?”
“เสด็จพ่อทรงไม่รู้จริง ๆ หรือว่าแกล้งทำเป็นไม่รู้กันแน่?”
องค์หญิงเก้ากล่าวว่า “ทหารท้องถิ่นแต่ละแห่งต่างก็สมคบคิดกับโจรท้องถิ่น ปล้นชิงเสบียงหลวงของราชสำนัก นับเป็นกฎที่รู้กันดีในแคว้นต้าคัง”
“อะไรนะ! มีเรื่องเช่นนี้ด้วยหรือ!”
เฉินจี๋ลุกขึ้นตบโต๊ะ สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
จินเฟิงไม่อาจหยั่งรู้ได้ว่าเขาแสร้งทำหรือไม่รู้จริง
“หากไม่เป็นเช่นนั้น เหตุใดโจรท้องถิ่นถึงมีแต่เพิ่มมากขึ้นเล่า?”
องค์หญิงเก้ากล่าวว่า “ลูกยังคงยืนยันคำเดิม หากเสด็จพ่อไม่เชื่อ ก็
