แม้กำแพงวังหลังจะมีหนามแหลมป้องกันการปีนป่ายเช่นกัน แต่ตัวกำแพงเป็นเพียงอิฐสีเขียวธรรมดาก่อชั้นเดียว พวกชุดดำยกเสาไม้พังกำแพงได้อย่างง่ายดาย
ได้ยินดังนั้น องค์หญิงเก้าก็ยิ่งมีสีหน้าหนักใจ
ชิ่งเฟย มารดาของนางอยู่ที่ตำหนักซึ่งอยู่ไม่ไกลจากกำแพงทิศตะวันตก
“เลี่ยวอิ้น อิ๋นเชวี่ย ฉินหมิง พวกเจ้าจงนำกำลังไปเสริมทัพที่วังหลังโดยพลัน!”
“ทราบ!”
ฉินหมิงรับคำอย่างองอาจ แต่เลี่ยวอิ้นและอิ๋นเชวี่ยกลับหันไปมองเฉินจี๋
“พวกเจ้าจ้องข้าทำไม ฟังคำสั่งของอู่หยางสิ รีบไปวังหลังเดี๋ยวนี้!”
เฉินจี๋ก็รู้สึกร้อนใจเช่นกัน
เลี่ยวอิ้นและอิ๋นเชวี่ยรีบรวบรวมทหารชุดเกราะแดงและองครักษ์หลวงทันที
จินเฟิงก็สั่งให้คนนำหีบระเบิดสตันและระเบิดมือมามอบให้ฉินหมิง
จากนั้นก็สั่งให้เหล่าชีเตรียมบอลลูนลมร้อนสองลูก ลูกหนึ่งไปเสริมกำลังที่วังหลังก่อน อีกลูกนำทางให้ฉินหมิงและคณะ
หลังจากฉินหมิงและคนอื่น ๆ จากไปไม่นาน ดอกไม้ไฟสีม่วงสองดอกก็พุ่งสู่ท้องฟ้ายามค่ำคืน ห่างออกไปหลายลี้
“ยอดเยี่ยม! ฉินเจิ้นลงมือสำเร็จแล้ว!”
องค์หญิงเก้าทอดพระเนตรดอกไม้ไฟด้วยความตื่นเต้นเป็นล้นพ้น
จินเฟิงก็เหมือนได้ยกภูเขาออกจากอก
