“แม่ทัพฉิน รอสักครู่” องค์หญิงเก้าร้องห้าม
บัดนี้ทหารรักษาพระองค์ยังไม่ทราบชะตากรรม ฉินเผิงก็ถูกลอบทำร้าย ฉินจงก็ถูกองค์รัชทายาทสั่งแขวนคอ หากเขาออกไปก็อาจประสบอันตรายได้
“องค์หญิงโปรดวางพระทัย เหยวียนซื่อจวิ้นผู้นั้นเคยเป็นผู้คุ้มกันส่วนตัวของบิดากระหม่อม เขาจะทำอันใดข้ามหน้าข้ามตากระหม่อมมิได้!”
ว่าจบฉินเจิ้นก็ทำท่าจะก้าวออกไป ทว่าพึ่งจะย่างเท้าออกไป ก็มีสายอีกคนหนึ่งเข้ามารายงาน
“ทูลองค์หญิง เรียนท่านแม่ทัพฉิน มีผู้คุ้มกันภัยใช้ระเบิดแสง เหยวียนเซี่ยวเว่ยถูกผู้คุ้มกันภัยคุมตัวได้หมดแล้ว!”
“ระเบิดแสง?”
จินเฟิง องค์หญิงเก้าและฉินเจิ้นต่างเงยหน้าขึ้นมองบนท้องฟ้าโดยไม่ได้นัดหมาย
บอลลูนลมร้อนลอยอยู่เหนือเรือนเล็กแล้วจริง ๆ
เหล่าอิงยังไม่ทราบว่าเหตุใดจินเฟิงจึงเรียกตนมา จึงมิได้ลงจอดในทันที แต่กลับหยิบหวีดไม้ไผ่ออกมาเป่าเป็นสัญญาณลับ เพื่อถามว่าควรทำสิ่งใดต่อไป
“ต้าหลิว ให้พวกเขาลงมา” จินเฟิงกล่าวอย่างจนใจ
บัดนี้หากคิดจะปิดบังเรื่องบอลลูนลมร้อนต่อไป คงไม่ได้เสียแล้ว
“ทราบ!”
ต้าหลิวหยิบเป่านกหวีดแล้วสั่งให้เหล่าอิงลงจอด
